consumptor
consumptor, a consumer, destroyer
consumptor, ōris, m. [consumo],
- a consumer, destroyer (very rare): omnium ignis (connected with confector), * Cic. N. D. 2, 15, 41.—Of fire, Ambros. in Luc. 7, § 132.—Of the wasters of their property, spendthrifts, Sen. Excerpt. Contr. 3, 1, § 3.
cōnsūmptor, ōris, m. (consumo), der Verzehrer, (ignis) confector et c. omnium, Cic. de nat. deor. 2, 41: u. so (v. Feuer) Ambros. in Luc. 7. § 132. – v. Pers., c. apothecarum, Vergeuder, Augustin. ep. 185, 15: absol., consumptores veterani, Verschwender ihres Vermögens, Sen. exc. contr. 3, 1. § 3.
~or, i. devorator,gifre, grædig , gluto
vorax vini et escarum ~or
patrimoniorum suorum ~ores
prodigus dicitur nimis largus, profusus sive naufragus ~or vel rerum dilapidator monasterii
mutonum commestores et vini ~ores et hausores
cōnsūmptŏr, ōris, m. (consumo), destructeur : Cic. Nat. 2, 41 || dissipateur : Sen. Rhet. Contr. 3, 1, 3.
cōnsūmptor ōris, m
- consumo, a consumer, destroyer: omnium ignis.