consummator
consummātor, ōris, m. [consummo],
- a completer, finisher (eccl. Lat.): novi testamenti (opp. initiator veteris), Tert. adv. Marc. 4, 22 al.
cōnsummātor, ōris, m. (consummo), der Vollender (Ggstz. initiator), Eccl.
scimus vos esse‥dicte pacis fervidum amatorem, inchoatorem, promotorem et validissimum ~orem
numquid non Christus‥summos sacerdotes‥constituit ut sint‥preparatores regni, ~ores celi?
cōnsummātŏr, ōris, m. , celui qui accomplit, qui achève : Tert. Marc. 4, 22.
consummatet perficit. S. Cyprian. de Lapsis cap. 5 :
Dominus in verbis Doctor, Consummator in factis.Theod. adv. Marc. lib. 4. cap. 22 :
Consummator novi Testamenti.Eodem sensu Theologi nostrates aiunt de Christo :
L'auteur et le Consommateur de notre foi.