About
Menu

damnatorius

damnatorius, damnatory, condemnatory

damnātōrĭus, a, um, adj. [damnator],
  • damnatory, condemnatory (rare, but good prose): judicium, * Cic. Verr. 2, 3, 22: d. et absolutoria tabella, * Suet. Aug. 33: ferrum, Amm.28, 1 fin.

Saved

Recent