damnatus
damnatus, condemned, under sentence, convicted
damnātus, a, um, v. damno, P. a.
damnātus, a, um, PAdi. m. Compar. (v. damno), I) verdammt, quis te miserior? quis te damnatior? entschiedener verurteilt, Cic. Pis. 97. – II) verdammenswert, verbrecherisch, verworfen, mulier, Petron.: manus, Prop. u. Petron.: visus, Sil.
damnātus, (13) a, um, part. de damno || adjt, condamné, rejeté, réprouvé : damnatior Cic. Pis. 97.
- 1. veroordeeld, schuldig bevonden;
- 2. (poët.) afkeurenswaardig, misdadig.
damnatus , a, um. part. p. v. damno.
— voti 應還願。— dies 凶日。— morti vel capite 定斷彼死。— longi laboris 罚其久效勞。Damnatum vivere paci 戰不斷。
Suggest a Translation
See an image
— voti 應還願。— dies 凶日。— morti vel capite 定斷彼死。— longi laboris 罚其久效勞。Damnatum vivere paci 戰不斷。
Suggest a Translation
See an image
Circumibat maximus fluvius igneus, in quo innumerabilis multitudo Damnatorum pœnaliter inclusa tenebatur, etc.
damnātus adj.with comp.
- P. of damno, condemned, under sentence, convicted: contra damnatum dicere: ut damnati in integrum restituantur: exsilium damnatis permissum est, S.—Reprobate, abandoned: manūs, Pr.: quis te damnatior?