debellatio
dēbellātio, ōnis, f. (debello), die Besiegung, Überwindung, Augustin. c. Iul. 3, 21, 44.
partem illam quam subjugare nequibat diris ~onibus infestare laboravit
depredaciones ‥ et ~ones hostiles cum equis et armis
continua ~o jam dictorum principum ‥ regem vexavit
pro salvacione ‥ marchiarum ‥ ac ~one et destruccione Scotorum
peciere suppliciter ut rex ‥ cessaret ab eorum ~one
subditos nostros ‥ commissos in resistenciam et ~onem Hispanorum
dēbellātĭō, ōnis, f. (debello), victoire [sur un vice] : Aug. Jul. 3, 21, 44.