decuriatus
decuriatus, a dividing into decuriae
dĕcŭrĭātus, ūs, m. [1. decurio],
- a dividing into decuriae: ubi (milites) ad decuriatum aut centuriatum convenissent, Liv. 22, 38.
decuriātus, ūs, m. (decuriare), die Einteilung (der Legionssoldaten) in Dekurien, ad decuriatum aut centuriatum convenire, Liv. 22, 38, 3.
1 dĕcŭrĭātus, a, um, part. p. de decurio.
2 dĕcŭrĭātŭs, ūs, m. , c. decuriatio : Liv. 22, 38, 3.
decuriatus , us. m. et, v. decurio
See an image
See an image
decuriatus , a, um. part. p. et, v. decurio
See an image
See an image
a corte deputatus. Glossar. Lat. Ital. Ms.
decuriātus ūs, m
- decurio, a dividing into decuriae: ad decuriatum convenire, L.