decuriatim
dĕcŭrĭātim, adv. [id.; cf. centuriatim],
- by decuriae, v. Charis. p. 165 P.
decuriātim, Adv. (decuria), dekurienweise, nach Charis. 185, 27.
dĕcŭrĭātim, par dix : Char. 185, 27.