decuplus
dĕcŭplus, a, um, adj. [decem-plus],
- tenfold: verbum, Vulg. Dan. 1, 20.
decuplus, a, um (decem u. plus), zehnfach, Spät. – subst., decuplum, ī, n., das Zehnfache, Vulg. Dan. 1, 20.
hoc modo ~a scematum species alternatim inserta supputatur
sic non duplici sed †~i [? l. ~a ] contricione sunt attritior decuplici
tene , decem ‥, denus, denarius, ~us
nec novissimus quadrans perdonabitur inde, quin ultra ~um exigetur hoc justitium
secundus [limes ] a x perprimorum per ~os primorum digitorum usque ad c; tertius vero a c usque ad mille per ~os secundorum
~um invenit in eo †sapienciam [? l. sapiencie ] ac prudencie super quam estimaverat
si ‥ regi resistere volueris, non solum archiepiscopatui [v. l. in archiepiscopatu ] Cantuariensi sed in ~o, si tanti fuisset, cedere deberes
plus in ~o laborant circa hujusmodi telam aranee construendam quam circa sententiam sermonis
hostes marini navigium suum in ~um numerositate superabant
ubi ‥ rex Francie in ~o populi quam rex Anglie habuerat
diameter ‥ solis erit ~um octuplum ad diametrum lune, et quatuor quinte ejus
dĕcuplus, a, um, décuple : Vulg. Dan. 1, 20.