decuriatio
decuriatio, a dividing into decuriae
dĕcŭrĭātĭo, ōnis, f. [1. decurio],
- a dividing into decuriae: tribulium, descriptio populi, etc., Cic. Planc. 18, 45.
decuriātio, ōnis, f. (decuriare), die Abteilung nach Dekurien, tribulium, Cic. Planc. 45.
dĕcŭrĭātĭō, (16) ōnis, f. (decurio 1), division par décuries [v. decurio ] : Cic. Planc. 45.
decuriatio , onis. f. et, v. decurio
See an image
See an image
decuriātiō ōnis, f
- 1 decurio, a dividing into decuriae: tribulium.