defendo
defendo, to ward off, repel, avert, keep off
BWL
he defended himself against the crowd with a sword
Frieze-Dennison Vergil
Could not find defensaeque in Logeion dictionaries.
defensaeque Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of defendo
defensaeque Noun: feminine dative singular, Noun: feminine vocative plural, Noun: feminine genitive singular, Noun: feminine nominative plural of defensa
- to fend or ward off any thing hostile or injurious; to repel, avert, keep off: propulsando arcere (for syn. cf.: tueor, tutor, servo, conservo. propugno, protego, vindico, caveo—freq. and class.); regularly constr. with acc. alone (so in Cic. and Caes.); very rarely aliquid (aliquem) ab aliquo, and in poets also aliquid alicui; cf. Zumpt. Gr. § 469.
- α Aliquid (aliquem): ut tu morbos calamitates intemperiasque prohibessis, defendas averruncesque, Cato R. R. 141, 2: serva cives, defende hostes, cum potes defendere, Enn. ap. Non. 277, 21; cf. bellum (opp. inferre), Caes. B. G. 1, 44, 13; 2, 29 fin.: ad defendendos ictus ac repellendos, id. B. C. 2, 9, 3; cf.: ignis jactus et lapides, id. ib. 2, 2, 4: frigus et solem, Cato R. R. 48, 2; cf.: nimios solis ardores, Cic. de Sen. 15, 53; and frigus, Hor. S. 1, 3, 14; also: sitim fonte et purā lymphā, to quench, Sil. 7, 170: qui non defendit injuriam neque propulsat, Cic. Off. 3, 18, 74; so, injuriam, id. Rosc. Am. 1: noxiam, Ter. Phorm. 226: imperatoris sui tribunorumque plebis injurias, Caes. B. C. 1, 7 fin.: vim suorum, id. ib. 3, 110, 4; cf.: vim illatam vi, Cic. Mil. 4: pericula, id. Mur. 3; Tac. A. 13, 56: hunc furorem, Verg. A. 10, 905: dedecus manu, Sil. 13, 99 et saep.: crimen, to answer, defend against an accusation, Liv. 42, 48, 2.—
- β With ab: (milites) a pinnis hostes defendebant facillime, Quadrig. ap. Gell. 9, 1, 1; cf. ib. 8: hostem a fossa, Hirt. B. G. 8, 9: ignem a tectis, Ov. R. Am. 625.—
- γ Aliquid alicui (cf. arceo, no. II. d.): iniuriam foribus, Plaut. Most. 4, 2, 20 (904): solstitium pecori, Verg. E. 7, 47; cf.: aestatem capellis, Hor. Od. 1, 17, 3; Prop. 1, 20, 11: tela misero, Sil. 17, 432: dedecus morti, id. 5, 490: senium famae, Stat. Th. 9, 318.—
- δ Absol., to put a stop (to a fire), to check the flames: nec quisquam defendere audebat, crebris minis restinguere prohibentium, Tac. A. 15, 38; cf.: urbem incendere, feris in populum immissis, quo difficilius defenderentur, Suet. Ner. 43.—
- II Transf., like prohibere, with acc. of that from which any thing is warded off or averted, to defend, guard, protect, cover.
- A In gen. (so most freq. in all perr. and species of composition), constr. with acc. alone; with acc. and ab aliquo (contra aliquid), or merely ab aliquo; and absol.
- α With simple acc.: Aeduos ceterosque amicos populi Rom., Caes. B. G. 1, 35 fin.: eos, id. ib. 2, 10, 4; id. B. C. 1, 6, 2: se armis, id. B. G. 6, 34: se manu, id. ib. 5, 7, 8; 6, 40, 6 et saep.: castra, id. ib. 3, 3 fin.; id. B. C. 3, 67, 5; 3, 94, 6 (with tueri): oppidum, id. B. G. 3, 16, 3 et saep.: eum defendo, quem tu accusas, Cic. Sull. 17: aliquem apud praetores, id. Clu. 45, 126: aliquem de ambitu, id. Sull. 2, 6: cf. causam, id. Clu. 27, 74; id. Sull. 31, 86; id. Lael. 25, 96 et passim: d. ac tegere scelus, id. Sull. 31, 86; cf. with protegere, id. ib. 18, 50: justitiam, id. Lael. 7, 25: communem salutem, id. Rep. 1, 1; id. Mur. 2 fin. et saep.: locum, to preserve, maintain, id. Quint. 13, 43; cf.: vicem modo rhetoris atque poëtae, to sustain, Hor. S. 1, 10, 12: actorum partes, id. A. P. 194: aedes Vestae vix defensa est (sc. ab incendio), preserved, Liv. 26, 27.—
- β Aliquid (aliquem) ab aliquo: Aedui cum se suaque ab iis defendere non possent, Caes. B. G. 1, 11, 2: se a finitimis, id. ib. 2, 31, 5; id. B. C. 1, 75, 3; Sall. C. 45, 4 et saep.: Galliam omnem ab Ariovisti injuria, Caes. B. G. 1, 31 fin.; so, aliquem ab injuria, id. ib. 5, 20, 3; Sall. C. 35 fin.; cf. Caes. B. C. 1, 22, 5: se regnumque suum ab Romanorum avaritia, Sall. J. 49, 2: provinciam non modo a calamitate, sed etiam a metu calamitatis, Cic. de Imp. Pomp. 6, 14: Italiam a vastatione, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 15 fin.: vitam ab inimicorum audacia telisque, Cic. Mil. 2 fin.: libertatis causam ab regio praesidio, Liv. 39, 24 et saep.: teneras myrtos a frigore, Verg. E. 7, 6: frondes ab acutae vulnere falcis, a pecoris morsu, Ov. M. 9, 384 et saep.—
- γ With ab aliquo: quod et ab incendio lapis et ab ariete materia defendit, Caes. B. G. 7, 23, 5; so id. B. C. 1, 25 fin.; 3, 63, 7.—
- δ Aliquem (aliquid) contra, or adversus aliquem: me scio a te contra iniquos meos solere defendi, Cic. Fam. 11, 27, 7: sese adversus populum Romanum defendere, id. Phil. 1, 6, 13: me adversus Abrupolim, Liv. 42, 41, 10; Just. 2, 4, 32; Suet. Caes. 71; Liv. 5, 35, 4: auctoritatem contra invidiam, Cic. Phil. 8, 4; 13, 11; id. Fam. 5, 2, 6; id. Sest. 67, 141; 23, 51; 52, 111; id. Phil. 2, 18, 45.—
- ε Absol.: filii qui et sentire et defendere possent, Cic. Rosc. Am. 23, 64 fin.: cum jam defenderet nemo, Caes. B. G. 2, 33, 6: defendentibus civibus Romanis, id. B. C. 3, 40, 6; cf. in the abl. absol., id. B. G. 2, 12, 3; id. B. C. 3, 68 fin.; Cic. Lael. 25, 96 et saep.: quibus eae partes ad defendendum obvenerunt, Caes. B. G. 7, 81 fin. —
- B In partic.
- 1 Of speech, to defend, support, maintain; to bring forward, allege in defence (so repeatedly in Cic.; elsewhere rare).
- α With acc.: (Carneades) nullam umquam in illis suis disputationibus rem defendit, quam non probarit, Cic. de Or. 2, 38 fin.; cf. id. Fam. 4, 14: me id maxime defendisse, ut, etc., have chiefly striven for, id. Rosc. Am. 47; id. Verr. 2, 3, 37; 2, 5, 58.—
- β With acc. and inf.: gravissimeque et verissime defenditur, numquam aequitatem ab utilitate posse sejungi, etc., Cic. Fin. 3, 21, 71; id. Verr. 2, 3, 90 fin.; id. Tull. 13, 32: ille nihil ex his sponte susceptum sed principi paruisse defendebat, Tac. A. 13, 43: sed id solitum esse fieri defendebat, Gell. 10, 19; so with verb pass. and inf., Cic. Inv. 2, 32 init.—
- γ With a relative clause: (quae turpitudines) cur non cadant in sapientem, non est facile defendere, Cic. Fin. 2, 35, 117. —
- 2 In the later jurid. Lat., to claim, vindicate, or prosecute at law: quia libertatem et hereditatem ex testamento sibi defendebat, Dig. 5, 3, 7: si patris mortem defendere necesse habuerit, i.e. legally to avenge his death, ib. 38, 2, 14, § 7; 48, 2, 11.
II) verteidigend = verteidigen, schützen, aufrecht erhalten, erretten, bewahren (dah. verb. tueri et defendere, def. ac tegere, def. et protegere; Ggstz. oppugnare, impugnare, bekämpfen, deserere, im Stiche lassen), 1) im allg.: α) übh.: def. alqm, Caes.: se, Val. Max.: sui defendendi causā telo uti, Cic.: def. domini caput, Cic.: domum ac penates suos illo oppugnante, Cic.: rem publicam, Cic. – mit Abl. womit? def. iure se potius quam armis, Cic.: se telo, Cic.: sua tecta custodiis vigiliisque, Cic.: aedes Vestae vix defensa est (gegen den Brand geschützt) tredecim maxime servorum operā, Liv. – m. ab u. Abl. wovor? prata a pecore, Col.: vestes a tineis (von Kräutern), Plin.: teneras a frigore myrtos, Verg.: gladio se a multitudine, Sall.: infantem a feris alitibusque, Iustin.: vitam ab inimicorum audacia telisque, Cic.: alqm ab eo periculo, Cic.: alqm ab iniuria alcis, Caes. – im Passiv, quid a Pyrrho, Hannibale Philippoque et Antonio defensum est (gerettet, bewahrt worden) aliud quam libertas etc., Sall. hist. fr. 1, 41 (45), 4. – ohne Objekt, quod et ab incendio lapis et ab ariete materia defendit, Caes. – ganz absol., duo adulescentes filii, qui et sentire et defendere (sich zur Wehr setzen) facile possent, Cic. Rosc. Am. 64. – quasi ibi plus possit audacia, ubi ad defendendum opes minores sunt, wo die Verteidigungsmittel geringer sind, Sall. – β) als milit. t. t.: def. Caesarem, Caes.: Aeduos, Caes.: castra, Caes.: moenia, Sall.: moenia ipsa sese defendebant, Liv. – m. Abl. womit? def. se armis, se manu, Caes.: urbem captam non ferro defendisse (zu verteidigen gesucht haben), sed auro redemisse, Iustin. – m. contra od. adversu s u. Akk., senatum contra Antonium (v. den röm. Legionen ), Cic.: se armis adversus Abrupolim, socium populi Romani, Liv. – mit ab u. Abl. wovor? wogegen? se suaque ab iis, Caes.: castra ab hostibus duplici fossā, Hirt. b. G.: per hunc illa (Macedonia) a Thracum adventu ac depopulatione defensa est, Cic. – ohne Objekt, etiamsi ab hoste defendant, Cic. – ganz absol. = sich zur Wehr setzen, cum iam defenderet nemo, Caes.: oppidum paucis defendentibus (obgleich nur usw.) expugnare non potuit, Caes.
2) durch Rede od. Schrift eine Person od. deren Sache verteidigen, in Schutz nehmen, verfechten, vertreten, sich jmds. od. einer Sache annehmen, sich für jmd. od. etw. verwenden, jmd. od. etw. rechtfertigen, a) gegen Angriffe, Beeinträchtigung, Beschuldigung, Anklage usw., bes. v. Patron, Vertreter, α) übh., sowohl im Privat- als auch im Staatsleben (Ggstz. impugnare, oppugnare), utrum impugnatis plebem an defenditis, Liv.: Nysaeos diligentissime tueri ac defendere, Cic.: acta illa Caesaris, quae neque oppugnavi antea neque defendi, Cic.: def. optimatium partes, Suet.: eius (provinciae) iura fortunasque, Cic. – m. contra u. Akk., alqm contra inimicos suos, Cic.: suam salutem contra illius impetum (Ausfall) in se crudelissimum, Cic. – m. adversus u. Akk., se adversus populum Romanum (dem röm. V. gegen über), Cic. Phil. 1, 6, 13. – m. folg. ut u. Konj., me id maxime defendisse, ut ii vincerent, qui vicerunt, Cic.: mihi in Cumano diligentissime se, ut annui essemus, defensurum receperat, Cic. – β) als gerichtl. t. t., vor Gericht, sowohl den Kläger usw. gegen Beeinträchtigung als den Beklagten usw. gegen Beschuldigung, Anklage (Ggstz. accusare), def. homines sublevareque, Cic.: amicum, Cic.: Sex. Roscium parricidii reum, Cic.: provinciam Siciliam totam, Cic.: vitam salutemque totius provinciae, Cic.: def. tabulas testamenti, Val. Max.: rem M. Tullii, Cic.: P. Sullae causam, Cic.: P. Sullae innocentiam, Cic.: iustitiam (die G. = den Gerechten), Cic.: improbitatem, Cic. – u. def. crimen, eine Anklage, einen Anklagepunkt verteidigen = (durch Verteidigungsgründe) widerlegen, sich od. (v. Anwalt) den Beklagten von einer Beschuldigung reinigen, gegen eine B. rechtfertigen (v. Beklagten od. dessen Verteidiger [Ggstz. probare crimen, v. Ankläger]; vgl. Drak. Liv. 38, 49, 6), zB. crimen navale, Cic.: crimen istius coniurationis, Cic.: insidiarum Eumeni factarum crimen et maximā curā et minime probabiliter, Liv.: ebenso noxiam, Ter. Phorm. 225. – m. nähern Angaben, alqm de ambitu, Cic.: alqm in iudiciis, Nep.: alqm in capitis periculo, Cic.: D. Matrinium apud M. Iunium Q. Publicium praetores, Cic.: regem contra atrocissimum crimen, Cic.: contra hunc iudicio privato causam alcis, Cic.: causam istam contra (im Widerspruche mit) facta tua et contra scripta, Cic.: orabat, ut te contra suum patrem, si sestertium sexagiens peteret, defenderem, Cic.: alqm adversus Hiempsalem regem enixe, Suet.: alqm adversus petentem doli mali exceptione, Gaius inst.: adversus hanc actionem non defendi, Gaius inst.: neque in ea (defensione) factum ipsum per se defenditur, sed ex aliqua utilitate aut rei publicae aut hominum multorum aut etiam ipsius adversarii, Quint. – dah. prägn. = zu seiner Verteidigung(Rechtfertigung) sagen, zu seiner Verteidigung od. Rechtfertigung (als Verteidigungsgrund) vorbringen od. anführen od. erklären, zu seiner Verteidigung (Rechtfertigung) behaupten od. geltend machen, die Sache od. sich mit dem u. dem zu rechtfertigen suchen (vgl. Halm Cic. Mur. 5. Fabri Liv. 21, 18, 2. Madvig Emend. Liv. p. 384), tu mihi ita defendas: ›non est ista Verri numerata pecunia‹, Cic. – m. allg. Acc. des Neutr. eines Pronom., haec te dicere aequum fuit et id defendere, Ter.: quid enim defendit? Cic.: provideo enim, quid sit defensurus Hortensius, Cic.: cui si etiam id, quod defendit, velim concedere, tamen etc., Cic. – m. folg. Acc. u. Infin., id aliorum exemplo se fecisse defendit, Cic.: hoc recte ac iure factum esse defendit, Cic.: ille nihil ex his sponte susceptum, sed principi paruisse (se) defendebat, Tac.: hunc tu igitur imperatorem esse defendis? Cic. – im Passiv m. Nom. u. Infin., necessitudo autem infertur, cum vi quādam reus id, quod fecerit, fecisse defenditur, wenn zur Verteidigung des Beklagten gesagt wird, er habe usw., Cic. de inv. 2, 98.
b) eine Behauptung, Ansicht gegen Widerspruch u. Mißbilligung verteidigen, verfechten, behaupten, nachweisen od. nachzuweisen suchen (Ggstz. oppugnare, improbare, repudiare), def. sententiam, Cic.: rem def. in suis disputationibus (Ggstz. oppugnare), Cic.: haec improbantur a Peripateticis, a Stoicis defenduntur, Cic.: haec ipsa, quae a me defenduntur, didicit apud Philonem tam diu, Cic. – m. folg. Acc. u. Infin., quasi vero ille (Plato) aut factum id esse aut fieri potuisse defendat, Cic.: utilitatem ex laude nasci defendet, Cic.: im Passiv, gravissime et verissime defenditur numquam aequitatem ab utilitate posse seiungi, Cic. – mit folg. indir. Fragesatz, quae cur non cadant in sapientem, non est facile defendere (nachzuweisen), Cic. de fin. 2, 117.
B) übtr.: 1) eine Stellung, Obliegenheit, Rolle behaupten, einnehmen, durchführen, ne locum suum, quem adhuc honestissime defendit, obtineat, Cic.: def. commune officium censurae, Cic.: actorum partes officiumque virile (v. Chor in der Tragödie), Hor.: vicem rhetoris atque poëtae, Hor.: semper alterum in acie cornu defenderat, hatte befehligt, Curt. – 2) als jurist. t. t., etwas gerichtlich in Anspruch nehmen, hereditatem ex testamento sibi, ICt.: usum fructum, possessionem, ICt.: alqm in libertatem, einen (Sklaven) für frei erklärt wissen wollen, ICt. – od. etw. gerichtlich anhängig machen, gerichtlich verfolgen, mortem od. necem alcis, ICt. – ➳ Parag. Infin. defendier, Verg. Aen. 8, 493. Iuven. 15, 157. Sulpiciae sat. 51.
➳ inf. pass. defendier Virg. En. 8, 493 ; Juv. 15, 157.
- 1. afweren, op afstand houden, afhouden, verwijderd houden (van: dat.; ab) [iniuriam; civium pericula; solis ardores; hostem; frigus; solstitium pecori; ignem a tectis];
- 2. abs. zich weren, zich te weer stellen; ➤ defendente nullo; ad defendendum opes verdedigingsmiddelen;
- 3. verdedigen, beschermen, behoeden, redden (tegen, voor, van: ab, contra en adversus); ➤ alqm ~; sui defendendi causā telo uti; domini caput ~; domum ac penates suos ~; rem publicam ~; ~ iure se potius quam armis; gladio se a multitudine ~; alqm a periculo ~; alqm ab iniuria alcis ~; vitam ab inimicorum audacia ~; patriam adversus hostium crudelitatem ~;
- 4. (door een redevoering of geschrift zichzelf, iem. anders of andermans zaak tegen aantijgingen, beschuldigingen, aanklachten) verdedigen, in bescherming nemen, bepleiten, opkomen voor, zich ontfermen over; ➤ provinciae iura ~; alqm contra inimicos suos ~; se adversus populum Romanum ~ tegen het Romeinse volk; vitam salutemque provinciae ~; alcis innocentiam ~;
- 5. ter verdediging zeggen, naar voren brengen, aanvoeren; ➤ provideo enim, quid sit defensurus Hortensius (Cic.); id aliorum exemplo se fecisse defendit (Cic.);
- 6. (een mening) verdedigen, voorstaan, staande houden [sententiam; rem in suis disputationibus];
- 7. (een positie, taak, plicht) volhouden, ten uitvoer brengen, overeind houden [officium censurae]; ➤ vicem rhetoris ~ de rol vervullen van.
保護。護 衛。 — vestes a tineis 存衣防边虫。 — valetudinem 保養自己。
Suggest a Translation
See an image
- to ward off, repel, avert, keep off: bellum, Cs.: ad defendendos ictūs, Cs.: solis ardores: frigus, H.: vim, Cs.: furorem, V.: crimen, to answer, L.: ignem a tectis, O.: solstitium pecori, V.: aestatem capellis, H.—To defend, guard, protect, cover: amicos, Cs.: se armis, Cs.: oppidum, Cs.: scribam apud praetores: illum de ambitu: scelus: communem salutem: vicem rhetoris, to sustain, H.: aedes Vestae vix defensa est (sc. ab incendio), preserved, L.: aper, quam Defendit palus, protected, V.: Defendens piscīs mare, H.: se suaque ab iis, Cs.: gladio se a multitudine, S.: provinciam a metu calamitatis: myrtos a frigore, V.: ab incendio lapis defendit, Cs.: sese adversus populum: auctoritatem contra omnīs: quae (navis) defenderet ne provincia spoliaretur: paucis defendentibus, Cs.: utrum moenibus defenderent, an, etc., make a stand at, N.—Of speech, to defend, support, maintain, insist, allege in defence: cum idem defenderet quod Accius: me id maxime defendisse, ut, etc., have chiefly striven for: id recte factum esse defendes?: eos omnīs liberos esse: quae cur non cadant in sapientem.— To refute, repel: crimen: noxiam, T.
-
…senatus censuisset uti quicumque Galliam provinciam obtineret, quod commodo rei publicae facere posset, Haeduos ceterosque amicos populi Romani defenderet, se Haeduorum iniurias non neglecturum. Ad haec Ariovistus respondit ius esse belli ut qui vicissent iis quos vicissent…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. quam diu mihi consuli designato, Catilina, insidiatus es, non publico me praesidio, sed privata diligentia defendi. Cum proximis comitiis consularibus me consulem in campo et competitores tuos interficere voluisti, compressi conatus tuos nefarios amicorum…
Cicero, in Catilinam
-
…provisum est. coloni omnes municipesque vestri certiores a me facti de hac nocturna excursione Catilinae facile urbis suas finisque defendent ; gladiatores, quam sibi ille manum certissimam fore putavit, quamquam animo meliore sunt quam pars patriciorum, potestate…
Cicero, in Catilinam
-
…. Occisis ad hominum milibus IIII reliqui in oppidum reiecti sunt. Postridie eius diei refractis portis, cum iam defenderet nemo, atque intromissis militibus nostris, sectionem eius oppidi universam Caesar vendidit. Ab iis qui emerant capitum numerus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quam urbem pulcherrimam florentissimam potentissimamque esse voluerunt, hanc omnibus hostium copiis terra marique superatis a perditissimorum civium nefario scelere defendant. rem publicam, Quirites, vitamque omnium vestrum, bona…
Cicero, in Catilinam
-
…Sequanorum suas copias traduxerant et in Haeduorum fines pervenerant eorumque agros populabantur. Haedui, cum se suaque ab iis defendere non possent, legatos ad Caesarem mittunt rogatum auxilium ita se omni tempore de populo Romano meritos esse ut paene…
Julius Caesar, Gallic War
-
…putatis qui quae ego deferrem non crederent, quam multos qui propter stultitiam non putarent, quam multos qui etiam defenderent, quam multos qui propter improbitatem faverent ac si illo sublato depelli a vobis omne periculum iudicarem, iam pridem…
Cicero, in Catilinam
-
…una reliquerant. Hi post eorum obitum multos annos a finitimis exagitati, cum alias bellum inferrent, alias inlatum defenderent, consensu eorum omnium pace facta hunc sibi domicilio locum delegerant. Ac primo adventu exercitus nostri crebras ex oppido…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. Id ex itinere oppugnare conatus, quod vacuum ab defensoribus esse audiebat, propter latitudinem fossae murique altitudinem paucis defendentibus expugnare non potuit. Castris munitis vineas agere quaeque ad oppugnandum usui erant comparare coepit. Interim omnis ex fuga…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, tam tui similis inveniri poterit qui id non iure factum esse fateatur. quam diu quisquam erit qui te defendere audeat, vives, et vives ita ut nunc vivis, multis meis et firmis praesidiis obsessus ne commovere te…
Cicero, in Catilinam