dehortatorius
dĕhortātōrĭus, a, um, adj. [dehortor],
- dissuasive, dehortatory, Tert. Apol. 22.
dehortātōrius, a, um (dehortor), abmahnend, Tert. apol. 22.
dĕhortātōrĭus, a, um, susceptible de dissuader, de détourner : Tert. Apol. 22.