despicientia
despicientia, a despising, contempt
dēspĭcĭentĭa, ae, f. [despicio],
- a despising, contempt (very rare; perh. only in Cic.): in omnium rerum humanarum contemptione ac despicientia, Cic. Tusc. 1, 40: rerum externarum, id. Off. 1, 20: animi, id. ib. 2, 11: in contemnendis honoribus, id. Part. Or. 23, 81.
dēspicientia, ae, f. (despicio), die Verachtung, rerum externarum, Cic.: rerum humanarum, Cic. u. Anbros. de off. 1, 36, 183: magnitudinem animi despicientia in contemnendis honoribus imitatur, Cic.
dēspĭcĭentĭa, (14) æ, f. , c. despicatio : Cic. Tusc. 1, 72 ; Part. 81.
dēspicientia ae, f
- despiciens, a despising, contempt: rerum humanarum: animi.