discido
Could not find disciditur in Logeion dictionaries.
disciditur Verb: present passive indicative 3rd singular of discido
dis-cīdo, ĕre, v. a. [caedo],
- to cut in pieces (very rare; perh. only in the foll. passages): aliquod in multas partīs ferro, Lucr. 3, 659; id. 669.
dis-cīdo, ere (dis u. caedo), zerschneiden, zerhauen, Lucr. 3, 657 u. 669.
See: discidere
discīdō, (15) ĕre (dis, cædo), tr., séparer (en coupant) : Lucr. 3, 659 ; 669.