discruciatus
discrŭcĭātus, a, um, Part., from discrucio.
discrŭcĭātus, ūs, m.,
- violent torture, torment, Prud. Ham. 836. From
discruciātus, ūs, m. (discrucio), die Zermarterung, Plur. = martervolle Qualen aller Art, Prud. ham. 834.
discrŭcĭātŭs, ūs, m. , souffrance, torture : Prud. Ham. 834.
discruciatus , a, um. part. p. et, v. discrucio
See an image
See an image