dispector
dispector, ōris, m. [dispicio],
- one who considers, examines, a searcher (eccl. Lat.): cordis Deus, Tert. Anim. 15: alienarum sententiarum, id. ad Uxor. 2, 8.
dīspector, ōris, m. (dispicio), der Erwäger, cordis, der aufs Herz sieht, Tert. de anim. 15: dispectores alienarum sententiarum, Tert. ad uxor. 2, 8.
dispectŏr, ōris, m. (dispicio), celui qui scrute, qui sonde [fig.] : Tert. Anim. 15.