dispectus
dispectus, a, um, Part., from dispicio.
dispectus, ūs, m. [dispicio],
- regard, consideration, examination, Sen. de Ira, 2, 10, 1; id. Ep. 94 med.
1. dīspectus, ūs, m. (dispicio), die allseitige Erwägung, Berücksichtigung, Sen. ep. 94, 36; de ira 1, 1, 2 u. ö.
2. dispectus, a, um (dis u. pango), auseinander gesteckt, Gromat. vet. 362, 13 sq.
3. dīspectus, a, um (dispicio) = despectus, verachtet, gemein, dispectis piscibus, Anthol. Lat. 583, 15 M. zw. (Riese 390, 15 despectis).
1 dispectus, a, um part. de dispicio.
2 dispectus, a, um (dis, pango), planté çà et là : Grom. 362, 13.
3 dispectus, a, um (dis et pactus, de paciscor), rompu : dispectæ nuptiæ Apul. M. 4, 26 [mss], mariage rompu ; v. dispestus.
4 dispectŭs, (14) ūs, m. (dispicio), considération, discernement : Sen. Ep. 94, 36.
dīspectus
- P. of dispicio.