dispensativus
dispensātīvus, a, um, adj. [dispenso],
- pertaining to management or administratorship: philosophia, Isid. Orig. 2, 24, 16.— Adv.: dispensātīvē, in the manner of an administrator, in substitution, Hier. Ep. 112, 14.
dispēnsātīvus, a, um (dispenso) = οἰκονομικός, wirtschaftlich, die Ordnung des Haushaltes betreffend, philosophia, Cassiod. de dial. p. 537 ed. Garet. Isid. 2, 24, 16.
~a sapientia cunctipotentis
dispensativum jus, dispensatio justa, / lege rigens pietas, lex pietate tepens
Dominus Exercituum, ~am majestatis sue clementiam ‥ depromens
ethica tres habet partes: sc. moralem specialiter dictam ‥ seu solitariam ‥; economicam seu ~am seu privatam, per quam homo sciat familiam regere; politicam ‥ vel civilem
[ecclesia ] Orientalis, que [de presbyteris desponsandis ] Pauli potius ~e adhesit indulgentie
presulatuum dignitatibus suis pastoribus sic viduatis prefecit dominus papa magistrum T. de Cobeham ‥ ac sic deliberacio ~a summi pontificis insolenciarum regis acerbitatem ‥ in cinerem sufflavit
quam ~us est dominus papa cum mendacio quoad multitudinem personarum, tam ~us est cum mendacio quoad genus
dispēnsātīvus, a, um (dispenso), relatif à lʼéconomie domestique : Isid. Orig. 2, 24, 16.
Mortificativa non sunt, sed Dispensativa... Multis namque modis dominus veniale remittit.