dispendere

dispendere [CL] 1 to spend, distribute, manage. b to administer (sacrament). c1230 qui porcionem substancie sue cum filio prodigo et cum meretricibus ~entes scolas umbratice frequentant FormOx 348; c1370 non vivit sane qui dispendit sacra vane [gl.: hoc dicit propter papam, qui sacra et bona ecclesie quibus adjuvit regem Francie contra regem Anglie vane expendidit et male] (J. Bridl.) Pol. Poems I 164–5; rex ‥ debet ‥ providere virum fidelem ‥, cui debet demittere res pupplicas ~endas Quadr. Reg. Spec. 32.  b spiritualia vocant illa que religioni Christiane sunt propria ‥, sicut que pertinent ad sacramenta ecclesiastica ~enda Ockham Dial. 513. 2 (p. ppl. dispensus as sb. f.): a expense. b ‘~spence’, store-room or office of steward; v. et. expendere 5b, spensa. a a1185 si in exercitum summonuero burgenses meos ‥, ibunt cum ~a sua (Swansea) BBC 89; s1337 plures eorum [nautarum] naves suas vendebant pro ~is et victualibus suis Ann. Paul. 366; ~a, A. a spense, vel A. spendynge WW.  b has claves mulier debet sub cura sua custodire, sc. ~ae suae [AS: hyre hordern] et arcae et scrinii (Inst. Cnuti) GAS 363 (cf. Bracton 151b); c1174 (v. buticularia); c1180 [panetarius] habeat omnibus diebus ‥ liberationem, sc. in despensa mea iiij denariatas panis ‥ et in coquina mea iiij fercula, unum ex magnis et duo ex†militibus [? l. militaribus] et unum dispensabile ‥, et ipse ‥ debet invenire panem in curia mea et talliare cum dispensariis meis Act. Hen. II II 329; s1191 [obiit] Radulfus clericus de ~a regis G. Ric. I 149; Neckam Ut. 98 (v. dispensatorius 3); 1204 expulit eum de domo sua et ibi cepit ‥ bladum flagellatum quod inventum fuit in ~a CurR III 97; 1234 (v. butellaria 2); 1395 tres mense in despensa parve cum tristiles Test. Ebor. III 7; c1400 ~am hospicii [Fratrum] cum cameris versus infirmariam procuravit frater R. Knotte Mon. Francisc. I 511.