dispereo
dispereo, to go to ruin, be undone, perish
Could not find disperibunt in Logeion dictionaries.
disperibunt Verb: future active indicative 3rd plural of dispereo
dis-pĕrĕo, ii, 4,
- v. n., to go completely to ruin, to be lost or undone, to perish (rare; mostly ante-class.): quin prius disperibit faxo, quam unam calcem civerit, Plaut. Poen. 4, 2, 86 (908): fructus dispereunt, Varr. R. R. 1, 11, 1; cf. Col. 12, 46, 2: fundus, * Cic. Agr. 2, 29, 80: disperit cibus, Lucr. 3, 704: vestis multo sanguine, id. 5, 1422; id. 4, 376; 5, 288 al.: tui labores, Cat. 14, 11.— Prov.: male partum male disperit, light come, light go, Plaut. Poen. 4, 2, 22 (844) (for which dilabitur, Poëta ap. Cic. Phil. 2, 27). —
- II In colloq. lang.: disperii! I am undone! it's all over with me! Plaut. Bacch. 5, 1, 28 (1114); id. Aul. 2, 2, 65 (242); id. Cas. 5, 3, 2 (938); id. Most. 2, 1, 28 (375) et saep.; Ter. Heaut. 404; id. Ad. 355; Afran. ap. Non. 110, 13; for which once Dispereo! Plaut. Stich. 5, 5, 12 (753): Dispeream, si or nisi, may I perish, if or if not; a strong asseveration, Cat. 92, 2, 4; Prop. 2, 21, 9 (3, 14, 9 M.); Hor. S. 1, 9, 47; Suet. Tib. 59 al.
dis-pereo, periī, īre, gänzlich zugrunde gehen, -umkommen, -verloren gehen, a) v. Lebl.: male partum disperit, Plaut.: fructus disperit, Varro: ut cibus disperiit, Lucr.: fundus disperit, Cic. – b) v. leb. Wesen, serpens disperit, Lucr.: quin prius disperibit faxo, quam unam calcem civerit, Plaut. – bes. disperii, ich bin verloren! es ist aus mit mir! wehe mir! Komik.: male disperii, Komik.: verb. disperii, perii misera, wehe mir, mir Armen, o weh! Komik.: disperisti, du bist verloren! Komik.: dispeream, nisi od. ni etc., ich will des Todes sein, Catull. u. Hor.: disperistis (ihr seid verloren), ni etc., Komik. – ➳ Fut. spätlat. auch disperiet, Vulg. Iudith 6, 3 u. sap. 16, 29: disperient, Itala (psalt. Veron.) psalm. 36, 22 u. 38.
dispĕrĕō, (12) pĕrĭī, īre, intr., disparaître en lambeaux, périr entièrement, être détruit, perdu [sert de passif à disperdo ] : unumne fundum pulcherrimum populi Romani disperire patiemini ? Cic. Agr. 2, 80, laisserez-vous périr le plus beau domaine du peuple romain ? disperii ! Pl. Bacch. 1115, je suis perdu ! Lesbia me dispeream nisi amat ! Catul. 92, 2, que je meure, si Lesbie ne mʼaime pas ! cf. Hor. S. 1, 9, 47 ; Prop. 2, 21, 9.
➳ disperiet Vulg. Sap. 16, 26, néol. pour disperibit.
dis-pereō iī, —, īre,
- to go to ruin, be undone, perish: fundum populiR. disperire pati: tui labores, Ct.—Esp. colloq., in exclamations: disperii, perii misera, it's all over with me, T.: dispeream, ni Summosses omnīs, may I die, but, etc., H., Ct. Pr.