dissentio
dissentio, to differ, dissent, disagree, be at odds, contradict, quarrel
Could not find dissentiam in Logeion dictionaries.
dissentiam Verb: present active subjunctive 1st singular, Verb: future active indicative 1st singular of dissentio
- to differ in sentiment, to dissent, disagree (freq. and class.).—Constr. usually ab aliquo; less freq. inter se, cum aliquo, the dat. or absol: soles nonnumquam hac de re a me in disputationibus nostris dissentire, Cic. de Or. 1, 2, 5; id. Fin. 2, 25, 80; id. Or. 63, 214; Quint. 7, 3, 8 et saep.; cf. also of actual enmity, Caes. B. C. 1, 20, 4; id. B. G. 7, 29, 6: (Galli) tantum a ceterarum gentium more ac natura dissentiunt, differ, Cic. Font. 9 fin.; so, ab relicuorum malis moribus, Sall. C. 3 fin.: ab hoc publico more, Quint. 1, 2, 2: a computatione, id. 1, 10, 35: illi inter se dissentiunt, Cic. Fin. 2, 6, 19: sibi ipsum dissentire, Auct. Her. 2, 26, 42: ilico dissentiamus cum Epicuro, ubi dicit, Sen. Ep. 18 fin.; Cic. Harusp. Resp. 25, 54; cf. also, secum, Quint. 3, 11, 18: dissentire condicionibus foedis, Hor. C. 3, 5, 14: qui ad voluptatem omnia referunt, longe dissentiunt, Cic. Lael. 9, 23; so absol., id. N. D. 1, 2 fin.; id. Fin. 5, 11, 33; Quint. 3, 3, 13; Hor. Ep. 2, 2, 61; Ov. F. 5, 9 al.; so also of positive enmity, Cic. Phil. 12, 11, 27; Caes. B. G. 5, 29 fin.; Auct. B. Hisp. 37: quia nescio quid in philosophia dissentiret, Cic. N. D. 1, 33 fin.; cf.: nisi quid tu dissentis, Hor. S. 2, 1, 79.—
- II Transf., of inanimate or abstract subjects, to be unlike or dissimilar, to differ: affectio inconstans et a se ipsa dissentiens, Cic. Tusc. 4, 13, 29; so, quid ipsum a se, id. Fin. 5, 27: responsum ab interrogatione, Quint. 1, 5, 6: gestus ac vultus ab oratione, id. 11, 3, 67: verba ab animo, id. 12, 1, 29; Plin. 31, 7, 42, § 90 et saep.: scriptoris voluntas cum scripto ipso, Auct. Her. 1, 11, 19: orationi vita, to be out of harmony with, inconsistent with, Sen. Ep. 20, 2: nec fallebat Antipatrum dissentire ab animis gratulantium vultus, Curt. 6, 1, 17.—
- 2 Absol.: observa numquid tua vestis domusque dissentiant, Sen. Ep. 20, 3; cf. Quint. 7, 3, 12.—*
- B To protest, object: nec dissentit eum mortis potitum, quem mens vivom se cernere credit, Lucr. 4, 766; cf. Munro ad loc.☞ Once in the dep. form: qui intellegunt, dissentiuntur, Cael. ap. Prisc. p. 801 P.
➳ part. dissensus sens pass. [décad.] : Censor. 4, 8.
- 1. (v. personen) van mening verschillen, het oneens zijn, niet instemmen (van, met: ab; cum; dat.; inter se); ➤ ipsum sibi in sua oratione ~ zichzelf tegenspreken;
- 2. (v. niet-lev.) niet overeenstemmen, in strijd zijn met (m. ab; dat.; cum) [a more maiorum; orationi].
意不同。不和。相逆。不對。— ab eo 與彼不同意。— cum eo 與彼不和。Ne orationi vita dissentiat 防行不符言。
Suggest a Translation
See an image
- to differ, dissent, disagree, be at odds, contradict, quarrel: a te dissentiens senator: ab iudicio omnium: in hoc: a ceterarum gentium more: inter se: qui dissentiunt: nisi quid tu Dissentis, H.: tam valde reliquum tempus ab illo die dissensisse: condicionibus foedis, H.—To be unlike, differ: affectio a se ipsa dissentiens, inconsistent.
-
…artium, tamen inter tanta vitia imbecilla aetas ambitione corrupta tenebatur ; ac me, cum ab reliquorum malis moribus dissentirem, nihilo minus honoris cupido eadem, qua ceteros, fama atque invidia vexabat. Igitur ubi animus ex multis…
Sallust, Catilina
-
…nomen operis ediderat, imperitis iniecerat. Cum de mea dignitate in templo Iovis optimi maximi senatus frequentissimus uno isto dissentiente decrevisset, subito illo ipso die carissimam annonam necopinata vilitas consecuta est. erant qui deos immortalis id quod ego…
Cicero, de Domo sua
-
…eisdem de rebus politius a nobis perfectiusque proferri ; solesque non numquam hac de re a me in disputationibus nostris dissentire, quod ego eruditissimorum hominum artibus eloquentiam contineri statuam, tu autem illam ab elegantia doctrinae segregandam putes et in…
Cicero, de Oratore
-
…appellem nescio. summum enim bonum exposuit vacuitatem doloris ; qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit. Critolaus imitari voluit antiquos, et quidem est gravitate proximus, et redundat oratio, ac tamen ne is…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…etiam vivendi ratione sublata Nos autem, ut ceteri alia certa, alia incerta esse dicunt, sic ab his dissentientes alia probabilia, contra alia dicimus. Quid est igitur, quod me impediat ea, quae probabilia mihi videantur…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…studiis ornatus esset cumque ego illi nihil deberem, ille mihi omnia, tamen in re publica me a se dissentientem non tulit nihil dicam gravius et minus potens eo tempore quid in me florentem posset ostendit ; nunc cum ego…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…in ea contentione ut popularis cupiditas a consilio principum dissideret. nunc iam nihil est quod populus a delectis principibusque dissentiat nec flagitat rem ullam neque novarum rerum est cupidus et otio suo et dignitate optimi cuiusque et universae rei publicae…
Cicero, pro Sestio
-
…nefarios liberos, talisque eversio illius exsecratae columnae ut mihi mirum videatur tam valde reliquum tempus ab illo uno die dissensisse. ecce enim Kalendis Iuniis, quibus ut adessemus edixerant, mutata omnia nihil per senatum, multa et magna…
Cicero, Philippicae
-
…religione iuris iurandi ac metu deorum immortalium in testimoniis dicendis commoveri arbitramini quae tantum a ceterarum gentium more ac natura dissentiunt, quod ceterae pro religionibus suis bella suscipiunt, istae contra omnium religiones ; illae in bellis gerendis ab dis…
Cicero, pro Fonteio
-
…, inquam, Triari, nullo pacto potest, ut non dicas, quid non probes eius, a quo dissentias. quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret cum praesertim illa perdiscere ludus esset…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum