dissimulatio
dissimulatio, a disguising
- a dissembling, concealing, disguising, dissimulation (good prose).
- A In gen., Cic. Off. 3, 15; id. de Or. 2, 67; Quint. 6, 3, 85; Tac. A. 11, 26: veste servili in dissimulationem sui compositus, id. ib. 13, 25; id. H. 4, 18; id. A. 6, 18 fin.—
- B In partic., the Socratic εἰρωνεία, Cic. Ac. 2 (Luc.), 5, 15; Quint. 9, 1, 29; but too restricted for that idea, acc. to Quint. 9, 2, 44.—
- II A disregarding, Plin. Ep. 9, 13, 21.—
- B In late Lat., negligence, carelessness, Veg. Vet. 6 prooem. § 1; so ib. § 3; id. Mil. 1, 18.
ut tibi in lucem prodeant quae verborum velata sunt ~one, pauca ‥ dignum duxi denudare
sunt quatuor ale [cf. ] quibus vehitur hypocrita: jactantia de bono manifesto, excusatio de malo manifesto, simulatio boni occulti, ~o mali occultiDan. vii 6
mox ille odii sintillulas sub dissimilacionis cineribus coopertas ‥ discooperuit
dormire dicitur [Deus ] et oblivisci propter injurie dissimilationem et vindicte retardationem
generale ‥ prelatorum malum fuit neglectus officii suscepti, ‥ oneris ~o
si tam festinam [excommunicationis ] tulissetis sententiam in illos ‥ vispiliones ‥ qui abbaciam nostram de Silva Majori [] ‥ depredati sunt ‥, forte multa alia remansissent que per ~onem vestram perpetrata sunt Gasc
si ‥ intrasset monasterium ante etatem legittimam et cum ~one parentum per annum et diem stetisset in monasterio, omnino ei regredi non liceret
non ‥ potest se majestas regia excusare in hiis que sub ~onis vestre pallio provenerunt
obstabit petenti excepcio per negligenciam et ~onem suam
ne ‥ nos per ~ones hujusmodi videamur ipsius injurie consentire
- 1. het verbergen (v. zijn echte opvatting), valse schijn; ironie; ➤ sermo, qualem ira et ~ gignit;
- 2. (Tac.) het onherkenbaar maken; ➤ veste servili in dissimulationem sui compositus in slavenkleding vermomd om zich onherkenbaar te maken;
- 3. (postklass.) veronachtzaming.
假装。反意。Veste vili in dissimulationem sui compositus 着卑衣以自掩。
Suggest a Translation
See an image
- dissimulo, a disguising: sui, Ta.—A dissembling, concealment, dissimulation: dissimulatione tecta improbitas: cupiditatis, irony.
-
…in portum numquam hostis accesserat, in eo te praetore primum piratae navigaverunt ; neque haec tot et tanta dedecora dissimulatione tua neque oblivione hominum ac taciturnitate tegere voluisti, sed etiam navium praefectos sine ulla causa de complexu parentum suorum…
Cicero, in Verrem
-
…scribis ut dissimulem me tam graviter dolere, possumne magis quam quom totos dies consumo in litteris quod etsi non dissimulationis sed potius leniendi et sanandi animi causa facio, tamen si mihi minus proficio simulationi certe facio satis. minus…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…in Sicilia sacra profanaque omnia et privatim et publice spoliarit, versatusque sit sine ulla non modo religione verum etiam dissimulatione in omni genere furandi atque praedandi. sed quaedam mihi magnifica et praeclara eius defensio ostenditur ; cui quem ad…
Cicero, in Verrem
-
…, quibus haec exornentur. Perge vero, inquit Crassus libenter enim te cognitum iam artificem aliquandoque evolutum illis integumentis dissimulationis tuae nudatumque perspicio ; et quod mihi nihil aut quod non multum relinquis, percommode facis estque mihi gratum .…
Cicero, de Oratore
-
…idem qui antea Sopatrum eodem illo crimine liberarant, cognoscite hominis apertam ac non modo non ratione, sed ne dissimulatione quidem tectam improbitatem et audaciam. M. Petilium, equitem Romanum, quem habebat in consilio, iubet operam…
Cicero, in Verrem
-
…sit vitae tempus, in quo non deceat leporem humanitatemque versari. Sed redeo ad cetera. Est huic finitimum dissimulationi, cum honesto verbo vitiosa res appellatur ; ut cum Africanus censor tribu movebat eum centurionem, qui in Pauli…
Cicero, de Oratore
-
…sunt innumerabilia, generibus pauca ; exspectationibus enim decipiendis et naturis aliorum inridendis ipsorum ridicule indicandis et similitudine turpioris et dissimulatione et subabsurda dicendo et stulta reprehendendo risus moventur. Itaque imbuendus est is, qui iocose volet dicere, quasi…
Cicero, de Oratore
-
…immolavit. Tacita suspicio est, ut religione civitatem obstrinxisse videatur Mummius, quod Asellum ignominia levarit. Urbana etiam dissimulatio est, cum alia dicuntur ac sentias, non illo genere, de quo ante dixi, cum contraria dicas…
Cicero, de Oratore
-
…percontatio expositioque sententiae suae ; tum illa, quae maxime quasi inrepit in hominum mentis, alia dicentis ac significantis dissimulatio ; quae est periucunda, cum orationis non contentione, sed sermone tractatur ; deinde dubitatio, tum distributio ,…
Cicero, de Oratore
-
…avocat, nulla est. non est enim in nostra potestate fodicantibus is rebus, quas malas esse opinemur, dissimulatio vel oblivio lacerant, vexant, stimulos admovent, ignis adhibent, respirare non sinunt, et tu oblivisci iubes…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes