dissimulantia
dissimulantia, a dissembling
dissĭmŭlantĭa, ae, f. [dissimulo],
- a dissembling: coupled with ironia, Cic. de Or. 2, 67, 270.
dissimulantia, ae, f. (dissimulo), die Verstellung, Ironie, Cic. de or. 2, 270.
dĭssĭmŭlantĭa, æ, f. (dissimulo), art de dérober sa pensée : Cic. de Or. 2, 270.
dissimulantia , ae. f. et, v. dissimulatim
See an image
See an image
dissimulantia ae, f
- dissimulo, a dissembling.