dissimulator
dissimulator, a dissembler, concealer
dissĭmŭlātor, ōris, m. [dissimulo],
- a dissembler, concealer, Sall. C. 5, 4; Quint. 2, 2, 5; Tac. H. 2, 56; Hor. Ep. 1, 9, 9 al.
dissimulātor, ōris, m. (dissimulo), der Verhehler, Verleugner, opis propriae, Hor.: artis, Quint.: alienae etiam culpae, Tac. – cuius rei lubet simulator ac dissimulator, zu Heuchelei und Verstellung jeglicher Art geschickt, in Heuchelei u. Verstellung ein Meister, Sall. Cat. 5, 4.
rerum omnium simulator varius et ~or
dissĭmŭlātŏr, (14) ōris, m. (dissimulo), celui qui dissimule, qui cache : Sall. C. 5, 4 ; Hor. Ep. 1, 9, 9 ; Tac. H. 2, 56.
dissimulator , oris. m. et, v. dissimulo
See an image
See an image
dissimulātor ōris, m
- dissimulo, a dissembler, concealer: alcuius rei, S.: opis propriae, of my own influence, H.: amoris, O.: alienae culpae, Ta.