About Report a problem

Menu

distorquere

distorquēre [CL] , to turn, twist, wrench. b (fig.) to wrest, distort, pervert. c to change. cingulum illud ~endo dissiluit R. Cold. Cuthb. 94; que vis distorqueat axes / sideris errantis Hanv. III 141 p. 280; in distorta ‥ via H. Bos. Thom. III 30 (v. deviare 1b); nec ~eas aspectus tuos vel ad momentum vel ad aliquod aliud J. Godard Ep. 240; sicut in aqua commota et turbulenta apparent ymagines distorte, sic in sanguine commoto et turbulento apparent fantasmata distorta Bacon VIII 106; haec dicens commovit caput ac distorsit labrum More Ut. 71.  b distortum, ‥ perversum, obliquum, ‥ misbroden GlH D 728; GAS 331 (v. compellatio b); W. Malm. GP I 48 (v. dissonantia 2a); quasi violenter exponendo ~ebitur quidquid adversari cernetur Pull. Sent. 726A; mutatione aspirationis in S, ut distortis a Greco in Latinum fieri solet, dicta est Sabrina Gir. DK I 5 (cf. (v. Cambricus)); si non ~eatur auctoritas ‥ ad alium intellectum, quem non sonant verba Duns Ord. II 54; alius intellectus ipsorum [verborum], nisi patenter ~eantur ‥, haberi non potest Ockham Dial. 851.  c Thurkill Abac. 57v (v. denominatio 3a).

Saved

Recent