distortio
distortio, a distorting, contortion
distortĭo, ōnis, f. [distorqueo],
- a distorting, writhing, contortion: membrorum, Cic. Tusc. 4, 13, 29; cf. id. Fin. 5, 12, 35: oris, Cels. 4, 2, 2.
distortio, ōnis, f. (distorqueo), die Verdrehung, Verzerrung, dist. membrorum, Cic. Tusc. 4, 29: distortiones membrorum, Augustin. de ver. relig. 40. § 75. – absol., dist. et depravatio quaedam, Cic. de fin. 5, 35. – ➳ Cels. 4, 2, 2 ist distortio oris Konjektur und noch dazu in einem Glossem.
passus est insensibilitatem et ~onem labii
quod non ‥ absurditate quorundam fraudulenta distorsione dici consuevit
an extorcion , ~o ex injuria
distortĭō, ōnis, f. , distorsion : Cic. Tusc. 4, 29.
distortio , onis. f. et, v. distortus
See an image
See an image
distortiō ōnis, f
- distorqueo, a distorting, contortion: membrorum.