dubietas
dŭbĭĕtas, ātis, f. [dubius],
- doubt, uncertainty (post-class.), Amm.20, 4; Eutr. 6, 19.
dubietās, ātis, f. (dubius), der Zweifel, das Bedenken, dub. arbitrantis, Claud. Mam. de stat. anim. 1, 11: sine dubietate, Eutr. 6, 19. Amm. 22, 14, 4: dubietatem augere, Amm. 20, 4, 6: naevum dubietatis excludere, Cassiod. in psalm. 33, 20: Plur., super cuius obitu dubietates emersere complures, Amm. 25, 10, 12.
testimonia ‥ vera ac sine scrupulo ~atis suscipienda
[Christus ] qui ab eorum [discipulorum ] pectoribus adtactu sui corporis vulnus amputavit ~atis
ut nulla te de credendis hiis quae audisti ~as attingat
infrunitum est ‥ quod supra firmam petram ‥ fundatum est in nutantium quaestionum revocare ~atem
nulla de his ~ate fluctuare permittimur
ad hec credenda ‥ veneranda illius vita ad omnem ~atis caliginem detergendam proficit
ne de premissis possit ~as suboriri
nolentes ‥ negocium propter hujusmodi ~ates taliter retardari
omnes et singulas †dubitates [(MS: dubietates ], ambiguitates et obscuritates in quibusdam treugis
propter ~atem eventus, litem ‥ periculosum arbitratus est ‥ publice contestari
ad episcopum semper referatur omnis matrimonii ~as
propter ~atem inter ‥ abbatem ‥ et dominum J‥. decidendam ‥ super ‥ concessiones regis eis factas
dŭbĭĕtās, ātis, f. (dubius), doute, hésitation : Amm. 20, 4, 6.
Item statuimus quod si aliqua ambiguitas, Dubietas vel obscuritas super prædictis oriretur, etc.Occurrit præterea in Stat. Montis-reg. pag. 44. Utitur etiam Ammian. lib. 20. cap. 6.