dubitator
dŭbĭtātor, ōris, m. [dubito],
- a doubter (late Lat.); with gen., Tert. adv. Haeret. 33.
dubitātor, ōris, m. (dubito), der Zweifler, Tert. adv. haeret. 33.
absque †dubitatoris [? l. dubitacionis ] scrupulo ad imperatorem ‥ videtur causa matrimonialis ‥ pertinere
dŭbĭtātŏr, ōris, m. (dubito), celui qui doute de : Tert. Præscr. 33.