excursatio
ex-cursātĭo, ōnis, f. [curso],
- a sally, onset: crebrae, Val. Max. 2, 3, 3.
excursātio, ōnis, f. (excurso), I) = καταδρομή, der Streifzug, Gloss. II, 340, 49. – II) übtr., die Abschweifung in der Rede, Schol. Gronov. ad Cic. Rosc. Am. § 6. p. 426, 15 B. (nach Alfr. Eberhards Verbesserung in Lectt. Tull. p. 19). – ➳ Val. Max. 2, 3, 3 jetzt excursionibus.
excursātĭō, ōnis, f. , incursion, irruption : Gloss. 2, 340, 49.