excusatorius
excūsātōrius, a, um (excuso), zur Entschuldigung (Rechtfertigung) geeignet, entschuldigend, rechtfer tigend, morae illae, Augustin. epist. 83, 2.
vos ‥ clementer hanc ~iam suscipientes querimoniam ‥ insipientiae meae ‥ promittere dignemini parcere(
post recitata scripta ~ia quibus absentiam suam quidam tutati sunt
omne verbum stultum et vacuum, impudicum, ~ium, detractorium ‥ ab illis spiritualibus exercitiis ‥ aliena sunt
multiplicatis intercessoribus et intervenientibus quibusdam rationibus ~iis pepercit rex tribus
decanus Lincolniensis ‥ pape tradidit cedulam ~iam oppressiones Anglicane ecclesie continentem
dum rex noster ad regem Scottorum literas dirigeret, ‥ ~ia impotencie et quasi brevis responsio datur
cum ‥ quasdam causas ~ias nobis in cancellariam ‥ miseritis quas insufficientes reputamus ‥
legati ‥ aliorum ‥ presulum cum ~iis apicibus ‥ concilio interfuerunt
isti ‥ [canonici ] litteras suas ~ias miserunt, ratihabitionem continentes
littera ~ia pro priore Spaldingie
mittebant literas ad regem barones ‥ ~ias ‥ et comminatorias
propter multimoda valetudinum ‥ discrimina missis ~iis ad ministrum generalem
regraciatorium ‥ et ~ium in hiis que secuntur
ipse [(J. archiep. Cant. ] dictas ~ias nostras justa et vera ‥ continentes ‥ libellos famosos intitulat
excūsātōrĭus, a, um, qui a pour but dʼexcuser : Aug. Ep. 83, 2.