About
Menu

exiliare

1 exīliare [LLp. ppl. only; cf. CL exilis] , to weaken, deplete. b to ruin, destroy. ~iata, i. consumpta GlH E 498.  b 1205 ita quod boscum illum non vastent, †destruent [l. destruant], vel exulent [l. exilient] RChart 143a.
2 exĭliare [LL; cf. CL exilium] , to exile, banish; v. et. 3 exulare 2a. b (leg.) to outlaw. c to evict. ducta est Victoria ‥ in Tribulano territorio ‥ ut ibidem ~iata famis copia et cibi inopia augeretur Aldh. VirgP 52; martir qui multas tribulaciones passus et ~iatus pro nomine Christi erat Descr. Constant. 259; aliquanto ‥ tempore inimicorum accusatione ~iatus W. Malm. GR II 199; Flavia ‥ in insula Pontiana ob fidei testimonium ~iatur Flor. Hist. I 130 (cf. M. Par. Maj. I 115: exulatur); s1066 ceteri ‥ recalcitrantes ‥ trans mare pulsi et ~iati Croyl. 70; s1037 Haraldus ‥ novercam ~iavit [v. l. exulavit] Eul. Hist. III 30; s1307 Petrum de Gaverstone communi decreto ~iatum ‥ revocare Wals. HA I 115.  b si quis hominem pro culpa ~iatum tenuerit aut paverit, emendet hoc (Quad.) GAS 319 (cf. (Cons. Cnuti) ib.: si quis exlegem servaverit [AS: friðleasan man ‥. oððe flyman]).  c 1392 ~iavit duos tenentes nativos ‥ per magnam durisciam ‥ et tenementa eorum ‥ devastavit IMisc 252/12/3 (cf. ib.: fecit destruccionem exulando tres tenentes nativos).

Saved

Recent