eximie
eximie, exceedingly, very much, uncommonly, excellently
exĭmĭē, adv., v. eximius fin.
eximiē, Adv. (eximius), I) ausnehmend = außerordentlich, ungemein, vortrefflich, templum eximie ornatum, Liv.: ex. cenare, Iuven.: ex. diligere, Cic.: ex. opinari, Gell. – II) bei weitem, beim Superl., stagnum censemus ex. optimum, quod etc., Col. 8, 17, 1.
sunt quidam cupidi qui quadam nobilitate / eximie mensis cenare volunt alienis
exĭmĭē (14) (eximius), excellemment, éminemment, dʼune manière qui sort de lʼordinaire : eximie aliquem diligere Cic. Arch. 20, chérir qqn dʼune affection toute particulière, cf. Liv. 42, 29, 6.
eximie . adv. et, v. eximius
See an image
See an image
eximiē
adv.
- eximius, exceedingly, very much, uncommonly, excellently: Plotium dilexit: cenare, Iu.: polliceri omnia, L.