expilo
expilo, to pillage, rob, plnnder
Could not find expilaras in Logeion dictionaries.
expilaras Verb: pluperfect active indicative 2nd singular of expilo
ex-pīlo, āvi, ātum, 1, v. a., to pillage, rob, plunder (class.; syn.: privo, orbo, compilo, spolio, diripio, populor, vasto, praedor).
- I Lit.: si socios spolias, aerarium expilas, Cic. Par. 6, 1, 43; cf. id. Verr. 2, 4, 27: ad expilandos socios diripiendasque provincias, id. de Imp. Pomp. 19, 57: fana, id. Off. 3, 23: armarium, id. Clu. 64, 181: thesauros, Liv. 31, 12, 3: rem hereditariam, Dig. 29, 2, 21; cf.: expilatae hereditatis, Dig. 47, tit. 19.—*
- II Trop.: sumenda sunt nobis ab iis ipsis, a quibus expilati sumus, Cic. de Or. 3, 31, 123.
ex-pīlo, āvī, ātum, āre, ausplündern, berauben, aerarium, Cic.: regem, socios, fana, Cic.: cubilia (sc. ferarum), Sen.: hereditatem, ICt.: poet., genis expilat oculos, reißt die Au. aus den W., Ov. met. 13, 562 M. (Riese u. Korn expellit). – übtr., Cic. de or. 3, 123.
See: expilare
expīlō, (12) āvī, ātum, āre, tr., voler, piller, dépouiller : Cic. Par. 43 ; Clu. 181 ; Verr. 2, 4, 30 || [fig.] Cic. de Or. 3, 123.
ex-pīlō āvī, ātus, āre,
- to pillage, rob, plunder: aerarium, S.: ad expilandos socios: fanum Apollinis: genis oculos, pluck, O.—Fig.; ii, a quibus expilati sumus.