factitatio
factĭtātĭo, ōnis, f. [factito],
- a making, creating (eccl. Lat.): corporum, Tert. adv. Herm. 31; 32.
factitātio, ōnis, f. (factito), das Hervorbringen, Schaffen, Tert. adv. Hermog. 31 sq. Ps. Soran. qu. medic. 31.
factĭtātĭō, ōnis, f. (factito), façon, structure : Tert. Herm. 31.
Factitatiocorporum, apud
Tertull. advers. Hermog. 31.
et 32.