factitator
factĭtātor, ōris, m. [factito],
- a maker (eccl. Lat.): idolorum, Tert. adv. Prax. 18 al.
factitātor, ōris, m. (factito), der Verfertiger, Tert. Prax. 18 u.a.
factĭtātŏr, ōris, m. , fabricateur, créateur : Tert. Prax. 18.
Tertull. advers. Prax. 18. Idolorum factitatores atque cultores. Adde
Apolog. 21.