factiosus
factiosus, partisan, factious, seditious, revolutionary, oligarchical
factĭōsus, a, um, adj. [factio, II.],
- that has or seeks to form a party, powerful or eager for power, factious, seditious (class.; syn.: perduellis, seditiosus, tumultuosus, turbulentus, potens, praepotens): homo dives, factiosus, a demagogue, Plaut. Aul. 2, 2, 50 (227): potens et factiosus, Auct. Her. 2, 26, 40: homo (with potens), Nep. Ages. 1: exsistunt in re publica plerumque largitores et factiosi, ut opes quam maximas consequantur, et sint vi potius superiores quam justitia pares, Cic. Off. 1, 19, 64: non divitiis cum divite, neque factione cum factioso, certabat, Sall. C. 54, 5; id. J. 31, 15 Dietsch: vel optimatium vel factiosa tyrannis illa vel regia, etc., i. e. oligarchical, Cic. Rep. 1, 29, 45: linguă factiosi, busy with the tongue, i. e. promising a great deal, Plaut. Bacch. 3, 6, 13 (542).—Comp.: mulier, Aur. Vict. Caes. 21.—Sup.: quisque, Plin. Ep. 4, 9, 5. —* Adv.: factĭōse, mightily, powerfully, Sid. Ep. 4, 24.
factiōsus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (factio), I) (nach factio no. I) zum Handeln aufgelegt, amici linguā factiosi, rasch mit der Zunge (Ggstz. inertes operā), Plaut. Bacch. 542. – im üblen Sinne = boshaft, heimtückisch, adversarii factiosa ludificatio, Cassian. coll. – II) (nach factio no. II) der einen großen Anhang hat, a) im allg. = der eine große Freundschaft hat, homo dives, factiosus, Plaut. aul. 227. – b) der einen großen polit. Anhang hat und denselben zu seinem Vorteile, bes. zur Erlangung der Herrschaft, zu benutzen sucht, parteisüchtig, herrschsüchtig, unruhiger Kopf, Parteigänger, Parteimann, Parteihaupt (vgl. Dietsch Sall. Iug. 31, 15), potens ac factiosus, Cornif. rhet.: homo factiosus et his temporibus potens, Nep.: adulescens nobilis, egens, factiosus, Sall.: complures novi atque nobiles, factiosi, Sall.: exsistunt in re publica plerumque largitores et factiosi, Cic. – Compar. bei Aur. Vict. de Caes. 21, 3. – Superl. bei Plin. ep. 4, 9, 5.
~us, saepe faciens
[Tostinus ] in his [sc. consiliis ] adeo ~us caute ut actus ejus videretur consilium praevenire
agentibus Danis, qui tunc temporis in regno potentes et ~i habebantur
dominus noster ~am farisaicae temptationis calumniam verae responsionis argumento confutans
~us, fallax, deceptor
~a, falsa,(wrohtbora
quatuor filii Karoli aliique potentes et ~i convenerunt ‥ et munitionem regis ‥ impugnare ausi sunt
G. de Camvilla, homo ~us et fidei prodigus, homagium fecerat ‥ fratri regis
~us, proditor, versipellis, tegnosus, strophosus, versutus, alterplex
de ~a quorumdam machinatione contra episcopum
hominem bellicosum, ingratum, invidum, superbum, factuosum et tenacem
si quis ~us [(AS: ] incurrat vel ad eam [fahmon, fagman ecclesiam ] confugiat
honesta quidem occupatio: non fures, non ~i, non proditores, non predones
a barratoure , ~us
factĭōsus, (12) a, um (factio), ¶ 1 [arch.] agissant : Pl. Bacch. 542 ¶ 2 [sens ordinaire] affilié à une coterie politique, intrigant, factieux : largitores et factiosi Cic. Off. 1, 64, des ambitieux prodigues et intrigants, semeurs dʼargent et faiseurs de factions, cf. Sall. C. 54, 5 ; J. 31, 15 || qui se rattache à une faction, oligarchique : vel optimatium vel factiosa tyrannica illa vel regia (res publica) Cic. Rep. 1, 45, gouvernement soit de lʼaristocratie, soit de cette oligarchie tyrannique, soit de la monarchie || -ior Aur. Vict. Cæs. 21 || -issimus Plin. Min. Ep. 4, 9, 5.
- 1. (Plaut.) bereid of geschikt tot handelen;
- 2. tot een groep behorend;
- 3. machtig, met veel volgelingen.
factiōsus
adj.
- factio, partisan, factious, seditious, revolutionary, oligarchical: adulescens, S.: largitores et factiosi: factione cum factioso certare, S.