facto
facto, āre, v. freq. a. [facio],
- to make, do, perform: operis quicquam, Plaut. Truc. 5, 1, 23 (915); false reading for facio; cf. Plaut. Merc. prol. 95 Ritschl.
facto, āre (Intens. v. facio, s. Mar. Victor. 28, 24 K), machen, verrichten, neque ruri, neque hic hilum operis facto, Plaut. truc. 915 (Schöll liest facio).
factō, āre, fréq. de facio : *Pl. Truc. 915.