frustatim
frustātim, adv. [frustum],
- piecemeal, in pieces (very rare): objectare leonibus prandium, Pompon. ap. Non. 113, 7: coquitur in olla, aut frustatim in patinis, Plin. 20, 9, 39, § 99; Prud. Psych. 720.
frūstātim, Adv. (frustum), brockenweise, in Brocken, stückchenweise, in kleinen Stücken, Pompon. com. 177. Plin. 20, 99. Prud. psych. 720: fr. alqm consecare od. discerpere, Apul. met. 2, 7 u. 9, 37: fr. alqd concīdere, Apic. 4, 67 (wo Schuch frustratim). Vgl. Funck in Wölfflins Archiv f. lat. Lexik. 7, 500.
mandibulas leonum discerpsisse dirorumque rictus ursorum ~im [v. l. frustratim ] confregisse
frustim concisus nequitiae suae poenas exsolvendo miser interiit
quidam [lapides ] multotiens tundente marculo aut ~im confringuntur aut prorsus annichilantur
frustratim frangere ‥ / ‥ panem qui detur egenis
columpne ecclesie ‥ nimio ignis fervore debilitate frustratim decidentes
~im
pisces ‥ qui dicunturhaddock velgurnard ‥ non debent frustratim tripartiri
Edwardus viriliter erigens se ‥ maleficum prostravit in terra et proprio cutello proditoris ipsum ~im dilaniavit
breve regis ‥ frustratim dilaceraverunt et sub pedibus suis maliciose conculcaverunt
corpus predictum ‥ ~im concidentes
inquieta est mens nostra, ‥ increpans meae desidiae, ac colligens a dispersione, qua ~im discindor
symonia itaque est causa quare magna pars vocate ecclesie frustratim jacet emortua
frustātim (frustum), par morceaux : Plin. 20, 99.