About

Menu

frustratio

frustratio, a deception, disappointment, rendering vain

frustrātĭo, ōnis, f. [frustror],
  • a deceiving, deception, disappointment, frustration (rare; not used by Cicero): in horunc familiam Hodie frustrationem iniciam maximam, Plaut. Am. 3, 1, 15 (875); so, frustrationes dare (with ludificare), id. Most. 5, 2, 30 (1151): clamant, fraude fieri, quod foris teneatur exercitus: frustrationem eam legis tollendae esse, Liv. 3, 24, 1: cum longo sermone habito dilatus per frustationem esset, id. 25, 25, 3.—With subj. gen.: frustratio Gallorum eo spectabat, ut tererent tempus, donec, etc., id. 38, 25, 7.—In plur.: cum variis frustrationibus differretur, Just. 9, 6: quo magis me petiverunt, tanto majorem iis frustratio dolorem attulit, failure, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 5; Quint. 2, 20, 3: sine successu ac bono eventu frustratio est, non cultura, failure, Varr. R. R. 1, 1, 6.—
      • 2 A delaying, keeping back, Dig. 17, 1, 37 al.

Saved

Recent