frustra
frustra, (in deception, in error); in vain
he sought the office in vain
to do something groundlessly, without reason
- In deception, in error (so mostly anteclass. and in historians; not in Cic. and Caes.): ambo, et servus et era, frustra sunt duo, Qui me Amphitruonem rentur esse: errant probe, are deceived, in error, Plaut. Am. 3, 3, 19 (974); cf. id. Bacch. 4, 7, 42 (840): nunc, mulier, nei frustra sies, mea non es: ne arbitrere, id. Merc. 3, 1, 30 (528): quo mihi acrius annitendum est, ut neque vos capiamini, et illi frustra sint, Sall. J. 85, 6: frustra esse, Plaut. Capt. 4, 2, 74 (854): hilarus est; frustrast homo, id. Most. 3, 1, 40 (571) Lorenz: ne frustra sis, id. Men. 4, 3, 18 (692) sq.; id. Mil. 5, 29 (1422) al.; cf. in the foll. II. A.—With animi: erras, Aemiliane, et longe hujus animi frustra es, Ap. Apol. p. 286.—Frustra habere aliquem, to deceive, cheat one (= eludere): Corbulo quaesito diu proelio frustra habitus, Tac. A. 13, 37; 51: si Persae frustra habitae redissent ad sua, Amm.18, 6, 6: servom ac dominum, Plaut. Am. argument. 5.—
- II Transf., according as particular respect is had to the effect, the aim, or the reason of an action, without effect, to no purpose, without cause, uselessly, in vain, for nothing (freq. and class.; the predom. signif. in prose and poetry; cf.: in cassum, nequiquam).
- A Without effect, in vain: alii parasiti frustra obambulabant in foro, i. e. they got no dinner, Plaut. Capt. 3, 1, 31 (491): praesagibat mihi animus, frustra me ire, quom exibam domo, id. Aul. 2, 2, 1 (178): nemo dabit; frustra egomet mecum has rationes puto, Ter. Ad. 261: frustra operam opinor sumo, id. Heaut. 693: neque ipse auxilium suum saepe a viris bonis frustra implorari patietur, Cic. de Or. 2, 33, 144: haec si verbis explicare conemur, frustra suscipiatur labor, id. Univ. 10: fortissima frustra pectora, Verg. A. 1, 348; 5, 389: multum frustraque rogatus, Luc. 4, 735: peritura frustra agmina, id. 7, 736; Ov. M. 8, 140: frustra telum mittere, Caes. B. G. 3, 4, 2; cf. id. ib. 3, 25, 1: frustra tantum laborem sumere, id. ib. 3, 14, 1: cujus neque consilium neque inceptum ullum frustra erat, Sall. J. 7, 6 Kritz.; ib. 14, 11 Dietsch; 61, 1; 71, 5; 73 fin. al.; cf.: ita frustra id inceptum Volscis fuit, Liv. 2, 25, 2: neque frustrabor ultra cives meos, neque ipse frustra dictator ero, id. 2, 31, 10; Quint. 10, 1, 2: frustra cruento Marte carebimus, frustra metuemus Austrum: Visendus ater Cocytus, etc., Hor. C. 2, 14, 13 and 15: nam frustra vitium vitaveris illud, si te alio pravum detorseris, id. S. 2, 2, 54: tam frustra (expressere) quam recusaverat (= aeque frustra fuit et sine eventu), likewise without effect, Tac. H. 2, 90 fin. (see the passage in conn.).—With nequiquam, Cat. 77, 1; Ap. Met. 8, 16, 23.—With sic: ego astabo hic tantisper cum hac forma et factis sic frustra; cf. Gr. οὕτως ἄλλως, Plaut. Mil. 4, 2, 30 (1020).—In a pun with frustra esse (v. supra, I.) and frustrari: qui lepide postulat alterum frustrari, quom frustra'st, frustra illum dicit frustra esse. Nam qui se frustrari quem frustra sentit, Qui frustratur, frustra'st, si ille non est frustra, Enn. ap. Gell. 18, 2, 7 (Sat. 33, p. 158 sq. Vahl.).—
- 2 Ellipt.: equites et auxiliarios pedites in omnes partes mittit ... Nec frustra. Nam, etc., Hirt. B. G. 8, 5, 3; so, frustra: nam, etc., Hor. C. 3, 7, 21; Flor. 4, 11, 9.—
- B Without reason or cause, groundlessly: frustra ac sine causa quid facere indignum deo est, Cic. Div. 2, 60, 125: frustra tempus contero, id. Rosc. Com. 14, 41: quae disputatio ne frustra haberetur, id. Rep. 1, 7: quae (res) prima impulit etiam, ut suspiceremus in caelum nec frustra siderum motus intueremur, id. ib. 3, 2; 4, 3; id. Tusc. 1, 10, 21; id. Fin. 2, 12, 36; v. Madv. ad h. l. p. 210: non igitur frustra Plato civili viro, quem πολιτικόν vocant, necessariam musicen credidit, Quint. 1, 10, 15; 10, 1, 56: ut multi, nec frustra, opinantur, Suet. Oth. 9: ne quid inexpertum frustra moritura relinquat, Verg. A. 4, 415 Forbig. ad loc.—
- 2 Ellipt.: hanc quidam aposiopesin putant. Frustra. Nam, etc., Quint. 9, 3, 60.
Redwald ‥ sacramentis Christianae fidei inbutus est, sed ~a
ne Christus idem [ovem ] perditam quaerendo et inventam reportando ~a laborasse videatur
cum de aliquo ‥ inceptive queritur quid sit aut quale, plurimas ~a reddi contingit responsiones, aut non intelligente eo qui respondet quid scire velit interrogans, aut perverse ex arbitrio respondente
~a circa hujusmodi animalis spiritus solicitatur
frustra strepent oratores, / nisi juvent burse flores
compaciens morienti adhibuit medicinam carminibus et herbis, sed ~a, quia vitam ejus revocare non poterat
~a semper et absque expeditione ulla(v.
predictam ordinacionem ‥ pro ~a judicantes
spes ‥ de et super unione sancte matris ecclesie ‥ jam redit ad ~a
~a hominem occidere velle incredibile est
sicut mandavi ne pauperem hominem ~a cogeres tanto itinere laborare
alioquin videretur potencia passive esse ~a in natura si per nihil in natura posset reduci ad actum
talis appetitus [naturalis ], cum non possit esse ~a, erit necessario iniciativus transmutacionis ad perfectionem
non ~a scribitur [ME: ] quod magi procidentes adoraverunt Christumnis hit nawt for nawt iwriten
- 1. doelloos, zonder reden, per abuis; ➤ ~ esse zijn doel missen; ~ habere alqm iem. in zijn verwachting teleurstellen;
- 2. tevergeefs, zonder nut, zonder succes; ➤ ~ esse mislukken; ~ habere alqd iets verwaarlozen; ~ rogare; ~ tantum laborem sumere; nullum telum ~ missum est.
- 2 FER-, in deception, in error: Ne me in laetitiam frustra conicias, T.: uti illi frustra sint, S.: frustra habitus, disappointed, Ta.—Without effect, to no purpose, uselessly, in vain, for nothing: auxilium suum implorari: o frustra meritorum oblite meorum, O.: tantum laborem sumere, Cs.: id inceptum Volscis fuit, L.: legati discessere, disappointed, S.: cruento Marte carebimus, H.: fortissima Pectora, V.: Expers belli, O.: Frustra, nam, etc., H.—Without reason, causelessly, groundlessly: te non frustra scribere solere: disputatio ne frustra haberetur: conterrita, Ta.
-
…me violasse deos, longe castra tibi, longe miser agmina septem flebis in aeterno surda iacere situ ; et frustra cupies mollem componere versum, nec tibi subiciet carmina serus Amor. tum me non humilem mirabere saepe poetam ,…
Propertius, Elegies
-
…, Romam supplices proficiscantur ; ea mansuetudine atque misericordia senatum populi Romani semper fuisse, ut nemo umquam ab eo frustra auxilium petiverit. At Catilina ex itinere plerisque consularibus, praeterea optumo cuique litteras mittit Se falsis criminibus circumventum ,…
Sallust, Catilina
-
…consuli inpendeat, propere per Fulviam Ciceroni dolum, qui parabatur, enuntiat. Ita illi ianua prohibiti tantum facinus frustra susceperant. Interea Manlius in Etruria plebem sollicitare egestate simul ac dolore iniuriae novarum rerum cupidam, quod Sullae dominatione…
Sallust, Catilina
-
…cetera maleficia tum persequare, ubi facta sunt ; hoc, nisi provideris, ne accidat, ubi evenit, frustra iudicia inplores capta urbe nihil fit reliqui victis. Sed, per deos inmortalis, vos ego appello, qui…
Sallust, Catilina
-
…habuit Ni virtus fidesque vostra spectata mihi forent, nequiquam opportuna res cecidisset ; spes magna, dominatio in manibus frustra fuissent, neque ego per ignaviam aut vana ingenia incerta pro certis captarem. Sed quia multis et magnis tempestatibus…
Sallust, Catilina
-
…mensis, ego vindice flamma in domino dignos everti tecta penates. Territus ipse fugit, nactusque silentia ruris exululat frustraque loqui conatur ab ipso conligit os rabiem, solitaeque cupidine caedis vertitur in pecudes et nunc quoque sanguine gaudet .…
Ovid, Metamorphoses
-
…, et, ni docta comes tenues sine corpore vitas admoneat volitare cava sub imagine formae, inruat, et frustra ferro diverberet umbras. Hinc via, Tartarei quae fert Acherontis ad undas. Turbidus hic caeno vastaque voragine gurges…
Vergil, Aeneid
-
…foras Sine biduum hoc praetereat Qui mihi nunc uno digitulo fores aperis fortunatus Nae tu istas faxo calcibus saepe insultabis frustra. Etiam nunc hic stas Parmeno eho numnam hic relictus custos, Ne quis forte internuntius clam a milite ad…
Terence, Eunuchus
-
…illum ante ludos Romanos esse venturum. in qua extrema scriptum erat ut ad ludos omnia pararet neve committeret ut frustra ipse properasset. prorsus ex his litteris non videbatur esse dubium quin ante eam diem venturus esset, itemque Balbo…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…CICERO ATTICO SAL. hui, totiensne me litteras dedisse Romam, cum ad te nullas darem at vero posthac frustra potius dabo quam, si recte dari potuerint, committam ut non dem. ne provincia nobis prorogetur, per…
Cicero, Epistulae ad Atticum