frustror
frustror, to deceive, dis appoint, trick, elude, frustrate
- I Lit. (class.).
- α In the dep. form: nescio quis praestigiator hanc frustratur mulierem, Plaut. Am. 2, 2, 200 (832): aut certare cum aliis pugnaciter aut frustrari cum alios, tum etiam me ipsum velim, Cic. Ac. 2 (Luc.), 20, 65: ne frustretur ipse se, Ter. Eun. 14: se ipsum, Nep. Hann. 2, 6: o bone, ne te Frustrere; insanis et tu, Hor. S. 2, 3, 32: Tarquinios spe auxilii, Liv. 2, 15, 5: Cloelia frustrata custodes, id. 2, 13, 6: saepe jam me spes frustrata est, Ter. And. 374; Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 14, 1; cf.: sat adhuc tua nos frustrata est fides, Ter. Ad. 621: exspectationem frustrari et differre, Plin. Ep. 2, 10, 2: improbas spes hominum, id. ib. 8, 18, 3: spem mercantium (opp. explere), Suet. Aug. 75: frustratus vincula, i. e. escaped from them, Sol. 1.— Poet.: o numquam frustrata vocatus hasta meos, hast never deceived me invoking thee, Verg. A. 12, 95; cf. Stat. S. 1, 2, 62: inceptus clamor frustratur hiantes, deceives, i. e. dies away from their lips, Verg. A. 6, 493.— Absol.: Cocceius vide ne frustretur, Cic. Att. 12, 18, 3; Lucr. 4, 571.—
- β In the act. form: non frustrabo vos, milites, Caes. Fragm. ap. Diomed. p. 395 P.: atque i se quom frustrant, frustrari alios stolidi existumant, Plaut. Bacch. 3, 6, 19 (548); Liv. 7, 38, 9; cf.: qui ventrem frustrarunt suum, Pompon. ap. Non. 473, 18: frustrantia dona, fruitless, bootless, Prud. Apoth. 640. —Pass.: frustramur, irridemur, Laber. ap. Prisc. p. 793 P.: ignavissimi quique tenuissima spe frustrantur, Sall. Or. Licin. med.; so, frustratus spe continuandi consulatus, Vell. 2, 21, 2; for which: frustratus a spe, Fenest. ap. Prisc. p. 793 P.: variis dilationibus frustratus, Just. 8, 3, 9.—With gen.: captionis versutae et excogitatae frustratus, Gell. 5, 10, 16.—
- II Transf., to make vain, of no effect, or useless (post-Aug. and very rare): imprudenter facta opera frustrantur impensas, Col. 1, 1, 2; cf. laborem, id. praef. § 22: in se implicati arborum rami lento vimine frustrabantur ictus, Curt. 6, 5, 8.
➳ inf. frustrarier Pl. Capt. 331.
- 1. bedriegen, misleiden, teleurstellen, foppen [spem alcis; se ipsum; alqm spe auxilii]; ➤ clamor frustratur hiantes blijft in de keel steken;
- 2. rekken; tegenhouden;
- 3. verijdelen, verhinderen, tenietdoen [improbas spes hominum; exspectationem alcis; laborem].
辜負人望。騙。破其謀。— laborem 使徒勞。Spes me frustata est 事負吾望。
Suggest a Translation
See an image
- frustra, to deceive, dis appoint, trick, elude, frustrate: differendo spen impetum, L.: me ipsum: custodes, L.: Iugurthan spes frustrata, S.: sat adhuc tua nos frustratast fides, T.: numquam frustrata vocatūs Hasta meos, failed to obey, V.: inceptus clamor frustratur hiantīs, i. e. dies on their lips, V.: Cocceius vide ne frustretur.—Pass: adeo frustrata spes est, ut, etc., L.—To miss the mark, throw in vain: pauci in pluribus minus frustrati, S.—To make vain, make useless: parentum gaudia lacrimulis, Ct.: rami lento vimine frustrabantur ictūs, Cu.
-
…suumn Quam ille qui petit unde is sit thesaurus sibi, Aut unde in patrium monumentum pervenerit. Dehinc ne frustretur ipse se, aut sic cogitet, Defunctus iam sum, nihil est quod dicat mihi ; Is ne erret…
Terence, Eunuchus
-
…; qui primum adventum potuerant effugere Romanorum, in finitimas civitates aut privatis hospitiis confisi aut societate consiliorum confugerant. Frustra nam Caesar magnis itineribus omnibus locis occurrit nec dat ulli civitati spatium de aliena potius quam de domestica salute cogitandi…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quem ait a Deucalione ortum, disserentem inducit nihil esse omnino animum, et hoc esse nomen totum inane, frustraque animalia et animantis appellari, neque in homine inesse animum vel animam nec in bestia, vimque omnem eam ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…facultate vobis consulite. Simul in medios hostes irrupit duobusque interfectis reliquos a porta paulum summovit. Conantibus auxiliari suis Frustra, inquit, meae vitae subvenire conamini, quem iam sanguis viresque deficiunt. Proinde abite, dum est facultas…
Julius Caesar, Gallic War
-
…navis onerarias in quas exercitus eius imponi posset, idque Dolabellam ea mente comparasse ut, si Syriae spes eum frustrata esset, conscenderet in navis et Italiam peteret seque cum Antoniis et reliquis latronibus coniungeret. cuius rei tanto in…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ne mitteres. domestica quod ais ordine administrari scribes quae sint ea. quaedam enim exspecto. Cocceius vide ne frustretur. nam Libo quod pollicetur, ut Eros scribit, non incertum puto. de sorte mea Sulpicio confido et…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…reprehenditur, calumnia etiam coercetur, ego de omni statu consilioque totius vitae aut certare cu m aliis pugnaciter aut frustrari cum alios tum etiam me ipsum velim itaque nisi ineptum putarem in tali disputatione id facere quod cum de re…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…quaerere rerum semper et inventam patriis exponere chartis. cetera sic studia atque artes plerumque videntur in somnis animos hominum frustrata tenere. et qui cumque dies multos ex ordine ludis adsiduas dederunt operas, plerumque videmus, cum iam destiterunt…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…cum morte trahentes, Fractarum subita ratium periere ruina. Irrita tela suas peragunt in gurgite caedes Et quodcumque cadit frustrato pondere ferrum, Exceptum mediis invenit vulnus in undis. Phocaicis Romana ratis vallata carinis, Robore diducto dextrum laevumque…
Lucan, Pharsalia
-
…in domo regale solium et nomen Tarquinium creat uocatque regem. aut si ad haec parum est animi, quid frustraris ciuitatem quid te ut regium iuuenem conspici sinis facesse hinc Tarquinios aut Corinthum ; deuoluere retro ad stirpem, fratri…
Livy, ab Urbe Condita