frustratorie
frūstrātōriē, Adv. (frustratorius), hinhaltend, täuschend, Leo epist. 23, 2.
quum prophanus ille comes simplicitatem boni viri fallaciter et ~ie ‥ protraxisset, ‥
frustatorie, ne super hoc aliquid in prejudicium ipsorum fieret, appellando(
eundem Johannem per unum annum et decem et octo dies per hujusmodi terminum ~ie tenuisti, causam hujusmodi terminare per diffinitivam sentenciam non curando
habeant judices potestatem suspendendi advocatos ad tempus quos ~ie noverint causas protraxisse
crucis obsequium quod rex Henricus coram duobus cardinalibus cum juramento dudum promiserat post triennium prosecuturum, lapso triennio Romam misit ad protelandum ~ie fallax propositum
hec ~ie fiebat, que cum totiens essent concesse et redempte, nunquam ut debuerunt (proth dolor) observabantur
circa dictam vero electionem diu ~ie laborantes
proposuerunt in omni Parliamento ‥ inaniter tamen, et ~ie, quia semper eis obvius erat dominus rex ‥ in hac sua proposicione
frūstrātōrĭē, dʼune manière trompeuse : Leo Ep. 23, 2.