frutectum
frŭtectum or frutētum, i, n. [contr. from fruticetum], a place full of shrubs or bushes.
- I Lit.: ager frutectis aut arboribus obsessus, Col. 3, 11, 3: rosa silvestris in frutecto, Plin. 25, 2, 6, § 17: tenebrosa, Prud. adv. Symm. 2, 872: acuta, id. Psych. 443; Vulg. Jer. 11, 16.—*
- II Transf., a shrub: id frutectum (sc. cinnamum), Sol. 30, § 25.
frutectum (frutētum), ī, n. (st. fruticetum von frutex), I) das Gesträuch, Gebüsch, Sing., Plin. 25, 7: Plur., Col. 3, 11, 3. Plin. 18, 46. Gell. 19, 12, 9. Apul. met. 4, 1. – II) übtr., der Strauch, Solin. 30, 25.
nam filicem pro fruge, rubum pro vite, frutectum / pro ficu, salices pro nuce, credo, ferunt
de tribulis ficus
inter quedam fructeta ‥ semet occuluit
urticarum et veprium juxta densa succrescere ~a conspiciens
quicquid terre ‥ fructectis mundavit
cum ‥ ceteris quodammodo spinarum aculeis et fruitectis hostilibus dissipatis, Babilonice tantum radicis offendiculum habeat terra
in cariacione et operacione ~orum pro clauso domini Willelmi B. militis, ‥ v s. viij d.
perniciosa facinorum ~a velut spissa virgultorum vimina lentis frondibus succrescunt
evulsis discordiarum, vituperationum, jurgiorum, murmurationum ceterorumque frutectis [] vitiorum ed. : fructetis PL XCIV
errabundus per vitiorum ~a
si in confragosa vita [? l. via ] ad plenum nequeat complanari, poterunt tamen ejus abrupta et tuberositates anfractus et fructeta diminui, ut expeditius pateat ad currendum
inter past[uram ] et fructectam
duas carrucatas terre et dimidiam de suo dominio ‥ et ~um quod appellatur Gaitune Rahága
sciatis me dedisse ‥ quoddam ~um in territorio de Lavertona, viz. quicquid infra has divisas continetur ‥
terram in qua ~um sedet
iiij acras et dim. de fructeto et iij acras de terra arabili
collem quoque cum ~o de Tinghoudale in quantum nemus durat
frŭtectum (-tētum), ī, n. (frutex), endroit rempli dʼarbrisseaux, taillis, fourré : Col. Rust. 3, 11, 3 ; Plin. 25, 17 || arbrisseau : Sol. 30, 25.
Et combusta suntFrutecta ejus.