genu
genu, a knee
- I Lit.: meus est ballista pugnus, cubitus catapulta est mihi, Umerus aries: tum genu ut quemque icero, ad terram dabo, Plaut. Capt. 4, 2, 17 (797): hujus genus, Cic. ap. Serv. ad Verg. A. 3, 22: fine genus vestem ritu succincta Dianae, Ov. M. 10, 536: per aquam ferme genus tenus altam, Liv. 44, 40, 8 Drak. N. cr.: in ipsa genus utriusque commissura, knee-joint, Plin. 11, 45, 103, § 250: sedatis tibi doloribus genus, Fronto Ep. p. 134 Rom.: dolorem genus suscitare, id. ib. p. 138: ne quem in cursu capite aut cubito offendam aut genu, Plaut. Curc. 2, 3, 3 (282): genu mehercule M. Antonium vidi, cum contente pro se ipse lege Varia diceret, terram tangere, Cic. Tusc. 2, 24, 57: genua inediā succidunt, Plaut. Curc. 2, 3, 30 (309): dumque virent genua, Hor. Epod. 13, 4: genuum junctura, knee-joint, Ov. M. 2, 823: genuumque tumebat orbis, knee-pan, id. ib. 8, 809: ad genua accidere, Enn. ap. Non. 517, 16 (Com. Rel. v. 9 Vahl.): procidere, Sen. Contr. 7, 17, 12: ad genua se alicui submittere, Suet. Tib. 20; cf.: genua amplexus genibusque volutans Haerebat, Verg. A. 3, 607: atqui pol hodie non feres, ni genua confricantur, i. e. be clasped in earnest entreaty, Plaut. As. 3, 3, 80 (670); so, fricare, ib. 88 (678): nunc tibi amplectimur genua egentes opum, id. Rud. 1, 5, 16 (274); cf.: exurgite a genibus, id. ib. v. 22 (280): advolvi, Sall. Fragm. ap. Serv. Verg. A. 1, 311; Tac. A. 1, 13 fin.; 6, 49; 15, 71; for which: genibus se advolvere or advolvi, Liv. 8, 37 fin.; 28, 34, 4; Vell. 2, 80 fin.: nixi genibus ab senatu petierunt, ne, etc., Liv. 43, 2, 2: muta metu terram genibus summissa petebat, Lucr. 1, 92: corde et genibus tremit, Hor. C. 1, 23, 8: jus imperiumque Phraates Caesaris accepit genibus minor, i. e. kneeling, beseeching, id. Ep. 1, 12, 28; Vulg. Phil. 2, 10 saep.: genu ponere, to bow the knee, Curt. 4, 6, 28; so, alicui, id. 8, 7, 13: genu flectere, Hier. in. Eph. 3, 14: inflexo genu adorare aliquem, Sen. Herc. Fur. 410: nixi genibus, on bended knees, Liv. 43, 2, 2: per tua genua te opsecro, Plaut. Curc. 5, 2, 31 (629): genua incerare deorum, i. e. to attach to the statues of the gods wax tablets with prayers written on them, Juv. 10, 55.—
- II Transf., of plants, a knot, joint, usually called geniculum: a genibus (ferulae) exeuntia folia, Plin. 13, 22, 42, § 123.
molestia ~u tumentis oppressus
barbam usque ad ~ua ‥ habent
~ua,cneowa
ad ~ua [abbatis ] se flectat et osculetur
jejunium infirmavit ~ua mea
~ua secundum Ysid. [cf. ] conjunctiones sunt femorum et crurium ‥; nervosa sunt ne de facili crura a superioribus separenturEytm. XI 1. 108
super jenua sua(v.
conculcaverunt Eliciam ‥ cum †clevibus [MS ] suis injusteprob. : genibus
hoc ~u, A.a kne
fixis genibus
flectens ~ua orabat
ad sanctum ‥ patrem / accessit, flexoque genu rogat
tota die uniformiter genuflexus aut ~u progressus implorabat ‥ salutis munus
a pueris cantetur antiphona ‥ in fine ~ua flectentibus
precorque cernuis flexisque genubus / ut juvent miserum Gauterum precibus
prosterne ~ua [ME: ] ad terram et erige baculum cruciscneon
cum ‥ intrassent in atrium videntes regem flexis ~ibus salutaverunt eum
genuflexo adoraverunt eum
submissis mentis ~ibus
flexis nostri cordis ~ibus
flexis cordis ~ibus ‥ deprecor
cor mihi sub genibus
infra sextum ~u
non pertinent alii cognationi pecunia ista nisi illis qui sunt intracneoþe , id est ~u
rex fuit Redwaldus a Wodenio ‥ decimum ~u nactus
qui tertium gradum cognationis vel quartum computant ‥ centesimum ~u numerare nesciunt
regis ‥ Francie consanguinitas et cognacio tacta est usque in ~u septimum igne sacro
➳ autres formes : genum n. , Fronto Ep. ad M. Cæs. 5, 44 ; genus n. , Cic. Arat. 34, 46 ; 399 ; 403 ; genus m. , Lucil. d. Non. 207, 28 || gén. sing. genuis ; dat. genui et genu : Capel. 3, 293.
- 1. knie; ➤ genuum orbis knieschijf; ad genua alcis procumbere; genu ponere of submittere door de knieën gaan, knielen (voor: dat.); corde et genibus tremit;
- 2. (Plin. Mai.) (v. planten) knoop.
膝頭。 E genibus repellere 擯之。不許見。In genua procumbere 跪下。屈膝。Genua ei ponere 向彼跪。Genua flectere vel inclinare 跪。 De genu pugnat 跪而爭。Genua ejus advolvi 向彼叩首。Genubus pro Genibus.
Suggest a Translation
See an image
In tertio Genu conjuncti separantur.Capitulare Haytonis Episcop. Basil. cap. 21 :
Ut nullus sibi accipiatMox :(uxorem) usque in quinto Genu.
Et non separentur in quarto Genu, sed in pœnitentia cunctis diebus conjunctionis suæ perseverent.Willelmus Malmesb. lib. 1. Hist. Angl. cap. 4 :
Successit Ethelbaldo Offa quinto Genu.Eod. cap. :
Kenulphum quinto Genu nepotem.Cap. 5 :
Apud Orientales Anglos Rex fuit Reddwaldus a Wodenio, ut scribunt, decimum Genu nactus.Vide Leges Henrici I. cap. 76. Et infra in Genuculum 2.
Et de dicta paxeria tenendo quoddam vallum conerotorium, quod tendit recte usque ad quoddam Genu carreriæ orbæ, et de dicto Genu dictæ carreriæ, etc.
- cf. γόνυ, a knee: Fine genūs vestem succincta, O.: aquam genūs tenus alta, L.: genu terram tangere: dumque virent genua, H.: genuum iunctura, knee-joint, O.: genuum orbis, knee-pan, O.: ad genua accidit, T.: genua amplexus, V.: nixi genibus, on their knees, L.: genibus minor, i. e. kneeling, H.: genua incerare deorum, i. e. place tablets with prayers, Iu.
-
…orbem. Ultimus inmenso restabas, Nile, labori. Quem simul ac tetigit, positis in margine ripae procubuit genibus resupinoque ardua collo, quos potuit solos, tollens ad sidera vultus et gemitu et lacrimis et luctisono mugitu cum…
Ovid, Metamorphoses
-
…ante aras adstare parentem sensit et hunc propter ferrum celare ministros aspectuque suo lacrimas effundere civis, muta metu terram genibus summissa petebat. nec miserae prodesse in tali tempore quibat, quod patrio princeps donarat nomine regem ; nam sublata…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…crescere possunt ;, occurrent ;, actis ;, iacentes ;, consi stere ;, dubium ;, genu. De dissentientibus horum librorum lectionibus ex Morelii excerptis minus promptum est iudicare, quia est quod suspicemur saepius eum…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…non mediocre ad aegritudinem augendam videntur enim omnia repentina graviora. ex hoc et illa iure laudantur E go cum genui, tu m morituros sci vi et ei rei su stuli. Prae terea ad Troia m cum misi ob…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…; tu meum generum, propinquum tuum, tu adfinem tuam, filiam meam, superbissimis et crudelissimis verbis a genibus tuis reppulisti ; idemque tu clementia ac misericordia singulari, cum ego una cum re publica non tribunicio sed consulari…
Cicero, post Reditum in Senatu
-
…sensim cogitantibus ut, quantum sit ementita opinio, appareat. atque hoc idem et Telamo ille declarat ego cum genui. .. .. et Theseus futuras mecum commentabar miserias et Anaxagoras sciebam me genuisse mortalem. hi enim…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…a deo defugisse videamini. Sed sic, Scipio, ut avus hic tuus, ut ego, qui te genui, iustitiam cole et pietatem, quae cum magna in parentibus et propinquis, tum in patria maxima est ;…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…e quibus elici vocem et fundi videmus toto corpore atque omnibus ungulis, ut dicitur, contentioni vocis adserviunt. genu mehercule M. Antonium vidi, cum contente pro se ipse lege Varia diceret, terram tangere. ut enim…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…admiscetur in una. Id autem caput attingens defessa velut maerentis imago vertitur, quam quidem Graeci Engonasin vocitant, genibus quia nixa feratur. hic illa eximio posita est fulgore Corona. Atque haec quidem a tergo, propter caput…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…poplites intus flectit hominis modo, cetera animalia in diversum posterioribus pedibus quam prioribus. nam quae animal generant, genua ante se flectunt et suffraginum artus in aversum. homini genua et cubita contraria, item ursis et simiarum generi…
Pliny the Elder, Natural History