honoro
honoro, to honor, respect, adorn, ornament, embellish, decorate
Frieze-Dennison Vergil
Could not find honorata in Logeion dictionaries.
honorata Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of honoro
- to clothe or adorn with honor; to honor, respect; to adorn, ornament, embellish, decorate (class.; cf. honeste): mortem ejus (Ser. Sulpicii) non monumento sed luctu publico esse honorandam putarem, Cic. Phil. 9, 3, 5: ornandi honorandique potestas, id. ib. 5, 17, 45 Orell. N. cr.: honorandus sum, quia tyrannum occidi (opp. puniendus), Quint. 3, 6, 74; cf. id. 7, 4, 41: Amphiaraüm sic honoravit fama Graeciae, Cic. Div. 1, 40, 88: virtutem, id. Phil. 9, 2, 4: aliquos sellis curulibus, toga praetexta, corona triumphali laureaque honorare, Liv. 10, 7, 9: populum congiariis, to honor, i.e. present, Vell. 2, 129, 3; cf.: nisi in arena passi sunt se honorari, Dig. 3, 1, 1; 48, 10, 15: honoratus equestri statua, Vell. 2, 61, 3: Apollo lyram modo nato flore honorabat, adorned, Petr. 83, 3: lato clavo vel equo publico similive honore honorari, Ulp. Fragm. 7, 1.
- —Hence, hŏnō-rātus, a, um, P. a., honored, respected; honorable, respectable, distinguished.
- A In gen. (class.): qui honorem sententiis, qui suffragiis adeptus est, is mihi et honestus et honoratus videtur, etc., Cic. Brut. 81, 281: satis honestam honoratamque imaginem fore, Liv. 36, 40, 9: beati, qui honorati sunt, videntur; miseri autem, qui sunt inglorii, Cic. Leg. 1, 11, 32: clari et honorati viri, id. de Sen. 7, 22: homo et princeps, id. Off. 1, 39, 138: honoratus et nobilis Thucydides, id. Or. 9, 32: Achilles, Hor. A. P. 120: cani, Ov. M. 8, 9: praefectura, Cic. Planc. 8, 19: amici, i.e. courtiers, Liv. 40, 54, 6: rus, granted as a mark of honor, Ov. M. 15, 617; cf. sedes, Tac. A. 2, 63.— Comp.: Dionysius apud me honoratior fuit, quam apud Scipionem Panaetius, Cic. Att. 9, 12, 2: spes honoratioris militiae, Liv. 32, 23, 9.—Sup.: genus pollens atque honoratissimum, Plaut. Capt. 2, 2, 28 (278): honoratissimo loco lectus, Vell. 2, 76, 1: honoratissimae imaginis vir, Liv. 3, 58, 2: genus assensus, Tac. G. 11.—
- B In partic., honored by a public office, filling a post of honor, honorable, respectable (perh. not ante-Aug.): praetor, Ov. F. 1, 52: consul honoratus vir, id. P. 4, 5, 1: honoratior, Vell. 2, 54 fin.: familia honorata magis quam nobilis, Eutr. 7, 18: si quis forte honoratorum, decurionum, possessorum, etc., Cod. Th. 9, 27, 6; Lampr. Alex. Sev. 40; Inscr. Orell. 3540; 3971 al.; cf.: HONORATVS AD CVRAM KALENDARII, Inscr. Grut. 444, 5: honoratae comae, i.e. of a high magistrate, Ov. P. 2, 2, 92.—
- 2 Act., conferring honor, = honorificus (very rare): senatus quam poterat honoratissimo decreto adlocutus eos mandat consulibus, Liv. 27, 10, 6.—Hence, adv.: hŏnōrātē, with honor, honorably: quam illum et honorate nec secure continet? Vell. 2, 129, 4: quod filium honorate custodierant, Tac. H. 4, 63.—Comp.: utrum contumeliosius expulerint, an revocaverint honoratius, Just. 5, 4, 13; Val. Max. 5, 1, 11. —Sup.: aliquem honoratissime excipere, Val. Max. 2, 10, 2.
- 1. eren, onderscheiden, belonen [hominem sellā curuli; populum congiariis];
- 2. verheerlijken, vieren [virtutem; diem; mortem alcis].
- honos, to honor, respect, adorn, ornament, embellish, decorate: mortem luctu: honorandi potestas: Amphiaraum sic: aliquos sellis curulibus, L.: diem, to celebrate, L.: quem (diem) honoratum habebo, in honor, V.
-
…post Romam conditam ccccxv et quadriennio post consul cum K. Duilio. hunc secutus est Cursor, homo valde honoratus ; deinde L. Masso aedilicius ; inde multi Massones. quorum quidem tu omnium patriciorum imagines habeas volo .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…numquam est numeratus orator, nec vero, si historiam non scripsisset, nomen eius exstaret, cum praesertim fuisset honoratus et nobilis. Huius tamen nemo neque verborum neque sententiarum gravitatem imitatur, sed cum mutila quaedam et hiantia locuti…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…mentionem, dicere aiunt solitum Lacedaemonem esse honestissimum domicilium senectutis ; nusquam enim tantum tribuitur aetati, nusquam est senectus honoratior. quin etiam memoriae proditum est, cum Athenis ludis quidam in theatrum grandis natu venisset, magno consessu locum…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…quam, quos singulos sicut operarios barbarosque contemnas, eos aliquid putare esse universos ille vero nostras ambitiones levitatesque contemnet honoresque populi etiam ultro delatos repudiabit ; nos autem eos nescimus, ante quam paenitere coepit, contemnere. est apud…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…philosophi senes quam multa meminerunt manent ingenia senibus, modo permaneat studium et industria, neque ea solum claris et honoratis viris, sed in vita etiam privata et quieta. Sophocles ad summam senectutem tragoedias fecit ; quod propter studium…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…excessit e vita. Vt igitur alia, sic hoc, C. Pansa, praeclare quod et nos ad honorandum Ser. Sulpicium cohortatus es et ipse multa copiose de illius laude dixisti. quibus a te dictis nihil praeter…
Cicero, Philippicae
-
…. in Epirum vero invitatio quam suavis, quam liberalis, quam fraterna de Dionysio sum admiratus qui apud me honoratior fuit quam apud Scipionem Panaetius ; a quo impurissime haec nostra fortuna despecta est. odi hominem et odero ;…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…studioque civium delatum ad aliquem, qui eum sententiis, qui suffragiis adeptus est, is mihi et honestus et honoratus videtur. Qui autem occasione aliqua etiam invitis suis civibus nactus est imperium, ut ille cupiebat, hunc nomen…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…quibus deinceps intellego esse dicendum. sed qui ordo in sententiis rogandis servari solet, eundem tenebo in viris fortibus honorandis. A Bruto igitur, consule designato, more maiorum capiamus exordium. cuius ut superiora omittam, quae sunt…
Cicero, Philippicae
-
…postea viris fortissimis floruit attulit consulatum, statuam videmus in rostris. nemo tum novitati invidebat ; nemo virtutem non honorabat. at ea fuit legatio Octavi in qua periculi suspicio non subesset. nam cum esset missus a senatu ad…
Cicero, Philippicae