About
Menu

impeditivus

impeditivus , constituting an obstruction to action, event, or sim.; b (w. obj. gen.); c (log., w. ref. to causation). d (as sb. n.) hindrance, obstruction. iste [sc. quartus planetarum] aspectus dicitur mediocriter malus et ~us sicut [Bacon IX 193: sive] insidiator Gros. 46; calidum inpeditivum sed non destructivum Bacon VI 40; quandocunque scriptura vocat peccatorem inimicum justi intelligit per inimiciciam malivolenciam non ~am quia observantibus caritatem cuncta proficiunt, sed peccatum perturbat relacionem equiparancie Wycl. Civ. Dom. I 89; 1494 nec aliqua appellacionum, querelarum, vel alia juris vel facti remedia ~a procuraret DCCant. Register/S f. 398.  b 1239 decanus et capitulum nostrum habuerunt procuratorem in curia ad impetrandum ‥ literas execucionis officii nostri ~as Gros. Ep. 79 p. 252; si [illa legalia] nunc fierent, essent majorum bonorum non mediocriter ~a Id. Cess. Leg. I 10. 33; nihil est in singulari ~um intelligibilitatis Duns Metaph. VII 14 p. 433a.  c approximacio causarum non tantum dicit res absolutas, sed importat quod nihil impediens sit medium inter ilia. et ideo quando nihil est medium inter illa ~um, et illa sunt, tunc unum poterit agere in reliquum. quando autem est aliquod impedimentum medium, tunc non oportet quod unum agat in reliquum Ockham Quodl. 729; quod aliqua res secundum essenciam suam sive substanciam fiat sine Deo ipsam immediate per se et proprie faciente, sed tantum mediante celo vel aliquo alio et per illud, vel Deo tantum ~a contraria prohibente, vel ea tantum modo racione quia causa ejus efficiens est facta conservata permissa vel non impedita a Deo Bradw. CD 873A.  d Balsh. AD rec. 2 52 (v. impedire 3d); gravissima tocius studii ~a ‥ didicimus pullulasse (R. Bury Ep.) FormOx 39; 1408 (v. disturbativus).

Saved

Recent