impeditus
impeditus, hindered, embarrassed, obstructed, encumbered, burdened, impeded
impedītus (inp-), a, um, Part. and P. a., from impedio.
impedītus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. impedio), gehindert, gehemmt, I) eig.: a) (bes. als milit. t. t.) durch Gepäck aufgehalten, -verhindert, schwer bepackt, mit Sack und Pack, noch unterm Gepäck, nicht zum Kampf gerüstet, noch nicht schlagfertig (Ggstz. expeditus), miles, Caes. u.a.: hostes, Liv.: agmen, Liv. u.a. – b) v. Örtl., unwegsam, schwer zugänglich, silva, Caes.: montes avii et impediti, Curt.: saltus impeditior, Liv.: itinera impeditissima, Caes.: locus impeditissimus ad iter faciendum, Brut. in Cic. ep. – II) übtr.: a) übh., behindert, gehemmt, aufgehalten, solutio, stockende, Cic.: omnium impeditis animis, indem aller Gemüter beschäftigt waren, Caes.: nec in bella gerentibus nec in impeditis (die nicht frei sind in ihren Bestrebungen), Cic. – b) schwerfällig, magnus et impeditus ancillarum puerorumque comitatus, Cic.: impeditissimae orationes, Tac. (vgl. Quint. 8, 6, 42). – c) in verwickelter-, mißlicher Lage befindlich, verwickelt, mißlich, tempora rei publicae, Cic.: impeditissima res publica, Sall. fr.: religiosi enim dies dicuntur tristi omine infames impeditique, Gell. 4, 9, 5.
impĕdītus, (10) a, um, ¶ 1 part. de impedio ¶ 2 adjt , a) [milit.] chargé de bagages, embarrassé : Cæs. G. 3, 24, 3 ; Liv. 43, 23, 1 ; b) embarrassé, difficilement praticable : impeditioribus locis Cæs. G. 3, 28, 4, dans des lieux trop inaccessibles ; impeditissima itinera Cæs. C. 3, 77, 2, chemins très difficilement praticables ; c) [fig.] embarrassé : omnium impeditis animis Cæs. G. 5, 7, 5, les esprits de tous étant occupés ailleurs ; victoribus nihil impeditum est Cæs. G. 2, 28, 1, pour les vainqueurs aucune difficulté ; impedita tempora rei publicæ Cic. Pis. 3, époque politique troublée || embarrassant : Cic. Mil. 54.
- 1. gehinderd, belemmerd, tegengehouden [animi druk(bezet); oratio haperend, moeizaam];
- 2. (v. plaatsen) ontoegankelijk, versperd, onbegaanbaar [silva; itinera];
- 3. zwaarbepakt, ihb. milit. niet klaar voor het gevecht [milites; agmen];
- 4. (metaf.) moeilijk, lastig, gecompliceerd, hachelijk [bellum; disceptatio; tempora rei publicae].
impeditus , a, um. part. p. c. s. v. impedio.
Amore impeditus 私愛所累者。Tempora impedita 雜時。
Suggest a Translation
See an image
Amore impeditus 私愛所累者。Tempora impedita 雜時。
Suggest a Translation
See an image
impedītus (inp-) adj.with comp.and sup.
- P. of impedio, hindered, embarrassed, obstructed, encumbered, burdened, impeded: impeditis hostibus propter onera, Cs.: comitatus: agmen, L.: magnam partem eorum impeditam interfecerunt, Cs.: malis domesticis impediti.—Inaccessible, hard to pass, difficult: saltūs, L.: navigatio propter inscientiam locorum, troublesome, Cs.: impeditissima itinera, Cs.: longius impeditioribus locis secuti, Cs.—Fig., engaged, busy, preoccupied: impedito animo.—Embarrassing, difficult, intricate: tempora rei p.: disceptatio, L.: cum victoribus nihil impeditum arbitrarentur, Cs.: quid horum non impeditissimum?a great encumbrance.