impedito
impĕdĭto (inp-), āre, v. freq. a. [impedio],
- to hinder, impede: numero, Stat. Th. 2, 590.
impedito, āre (Intens. v. impedio), verhindern, Stat. Theb. 2, 590.
impĕdĭtō, āre, fréq. de impedio Stat. Th. 2, 590.
impedio, et ejusdem fere significationis.
Stat. 2.
Theb. 590.
Impeditantnumero, seque ipsa vicissim Arma premunt.