imperturbatus
imperturbatus, undisturbed, unruffled, calm
imperturbātus (inp-), a, um, adj. [2. in-perturbatus],
- undisturbed, unruffled, calm (very rare): imperturbato ore, Ov. Ib. 562: publicis occupationibus quies, Sen. Ep. 73 med.—Of persons: audio imperturbatus, interritus, Plin. Ep. 9, 13, 8: qui constans est, inperturbatus est, Sen. Ep. 85, 2; cf. ib. § 3.
im-perturbātus, a, um (in u. perturbo), ungestört, ungetrübt, os, Ov. Ib. 558: venarum imp. mobilitas, Sen. nat. qu. 6, 14, 2: imp. otia, Sil. 15, 58: imperturbata publicis occupationibus quies, Sen. ep. 73, 10. – v. Pers. usw., ohne Affekte, affektlos, ruhig, Sen. ep. 85, 2 sqq.: animus imp., Sen. ep. 66, 6: audio imperturbatus, interritus, Plin. ep. 9, 13, 8.
irasceretur alius, sed Anselmus ~us manens ‥
nichil enim ille turbabatur
quid unquam antiquus livor ~um relinquit?
demonstrans virtutum lumina et cursus inperturbatos, quemadmodum celi inperturbata sunt lumina, quantumcumque perturbentur hec inferiora mundi elementa
motum [celi ] uniformem, ordinatum, ~um
imperturbātus, (13) a, um, non troublé, calme : Ov. Ib. 558 ; Sen. Nat. 6, 14 ; Ep. 85, 2.
imperturbātus (in-p-)
adj.,
- undisturbed, unruffled, calm: ōs, O.