inclaresco
inclaresco, to grow splendid, become famous
Could not find inclaruit in Logeion dictionaries.
inclaruit Verb: perfect active indicative 3rd singular of inclaresco
in-clāresco, rŭi, 3, v. inch. n.
- I Lit., to become clear or light (late Lat.): ubi primum dies inclaruit, Amm.25, 1, 1. —
- II Trop., to become famous or celebrated (post-Aug.): docendi genere maxime inclaruit, Suet. Gramm. 17; cf. ib. 18: neque mea fortuna neque tua gloria inclaruisset, Tac. A. 12, 37; Plin. 35, 11, 40, § 130: in auro caelando, id. 33, 12, 55, § 154: quae artes pluribus inclaruere exemplis, id. 7, 37, 38, § 125.
in-clārēsco, clāruī, ere, I) eig., hell werden, et mane inclaruerat, Vulg. exod. 19, 16: ubi vero primum dies inclaruit, Amm. 25, 1. § 1 (aber Solin. 29, 4 Mommsen incanduerunt). – II) übtr., bekannt-, berühmt werden, v. Pers., discipulo Niciā, Plin.: his artibus, Plin. pan.: auro caelando, Plin.: commentario Zmyrnae edito ita inclaruit, ut etc., Suet. – v. Lebl., neque mea fortuna neque tua gloria inclaruisset, Tac.: quae artes pluribus inclaruēre exemplis, Plin.
See: inclarescere
inclārēscō, (14) rŭī, ĕre, intr., ¶ 1 devenir clair, brillant : Amm. 25, 1, 1 ¶ 2 devenir illustre, se distinguer : Suet. Gramm. 17 ; Tac. Ann. 12, 37 ; Plin. 35, 130.
in-clārēscō ruī, ere,
- to grow splendid, become famous: nec tua gloria inclaruisset, Ta.