incommunis
in-commūnis, e, adj.,
- not common (post-class.): incommunes ceteris, Tert. Pall. 3 fin.; Gell. 12, 9, 1.
in-commūnis, e, a) nicht gemeinschaftlich, Tert. de pall. 3 extr.: Compar., Boëth. Aristot. top. 3, 2. p. 682. – b) unbestimmt, zweideutig, verba, Gell. 12, 9, 1.
incommūnis, e, qui nʼest pas commun à : Tert. Pall. 3 || équivoque : Gell. 12, 9, 1.
Si seipsum vult aut talibus Incommunem ostendere.
Una cum terris,... paludibus communibus et Incommunibus, ripis, rupinis, etc.Tertul. de Pallio cap. 3 :
Indumentorum formæ cæteris Incommunes.